Marianne en Theo Hoogstraaten – Een middag aan zee ****

Veertien jaar geleden verdween Marga’s 4-jarige dochtertje Angela op een overvol strand. Haar verdwijning is nooit opgelost. Hoewel Marga - zo goed en zo kwaad als het kan - haar leven weer heeft opgepakt, heeft ze de verdwijning nooit helemaal kunnen verwerken. Ze hoopt ooit antwoord te krijgen op de vraag wat er nu precies met Angela is gebeurd.

Op een dag krijgt Marga een geheimzinnige mail waarin staat dat ze niet meer aan de verdwijning moet denken, omdat de waarheid daarover te verschrikkelijk is. Wie is de afzender van deze mail? En wat weet hij/zij over Angela? Marga pakt deze laatste strohalm vast en gaat op onderzoek uit. Zou ze na veertien jaar eindelijk te weten komen waar Angela is gebleven?

‘Een middag aan zee’ begint met een spannende proloog, die een aantal vragen oproept en er daarmee voor zorgt dat je meteen in het boek zit. Wie is Angela? Waar is ze gebleven? Wie waren er allemaal aanwezig op het strand toen Angela ineens verdween? Marianne en Theo Hoogstraaten weten hoe ze een thriller op een spannende en pakkende manier moeten openen, en houden deze spanning in het gehele boek vast.

Stukje bij beetje geven de auteurs informatie over de vermissing. Je wordt steeds nieuwsgieriger wat er nu eigenlijk met Angela is gebeurd. Als lezer probeer je zelf te bedenken wat er zich die bewuste middag heeft afgespeeld. De auteurs zetten je regelmatig op het verkeerde been, wat uiteindelijk resulteert in een zeer verrassende ontknoping. Hier hebben ze op een goede en geloofwaardige manier naartoe geleefd.

‘Een middag aan zee’ is een zeer vlot geschreven verhaal en geeft je een aantal spannende leesuurtjes.

Auteur: Marianne en Theo Hoogstraaten
Titel: Een middag aan zee
Genre: Thriller
Uitgeverij: De Crime Compagnie
ISBN: 9789461091277
Aantal pagina's: 300

Op vakantie naar Texel

Vorig jaar hadden Anne en Tim besloten om te trouwen op Texel. Hun trouwdag was gepland in de zomer en daarom hadden wij besloten er maar gelijk een week vakantie op Texel van te maken, want ja, als je er dan toch bent…

Terwijl een groot deel van Nederland gebukt ging onder een hittegolf, genoten wij op Texel van een stuk aangenamere temperaturen. Voor het eiland waren het hoge temperaturen, maar wij vonden het heerlijk! We hebben gefietst en gewandeld met een lekker zonnetje erbij. We bezochten Ecomare, waar de gevonden baby-zeehondjes erg lief waren. De nieuwe walviszaal zag er gaaf uit. Ook gingen we naar een vlinder-/vogeltuin. Wat waren daar veel verschillende uilen!

Op vrijdag vond de grote dag van Anne en Tim plaats. Het weer zat heel erg mee: de zon scheen volop en er was een zacht briesje. Het bruidspaar zag er geweldig uit. Ze straalden helemaal! De ceremonie was mooi, vooral de onderonsjes die Anne en Tim hadden én natuurlijk de eerste kus als man en vrouw.
Na de lunch met fish & chips was er een leuke activiteit met gidsen van Ecomare op het strand. Met behulp van netten gingen we op zoek naar zeedieren in de branding, zoals krabben, heremietkreeftjes, garnalen. Heerlijk om met je blote voeten over het strand en door de zee te lopen op een bruiloft. De barbecue op het einde vormde een lekkere afsluiting. De dag paste perfect bij Anne en Tim. Ze genoten zichtbaar, net zoals de gasten. Erg leuk om daarbij aanwezig te mogen zijn.

De resterende dagen op Texel vermaakten we ons met wandelen door de natuur, ijsjes eten bij ijsboerderij Labora, verkoeling zoeken in het zwembad en lekker lezen. Texel heeft prachtige natuur, waarbij De Slufter toch wel een van de mooiste plekken is. Bij een volgend verblijf op Texel zullen we dit gebied nog verder gaan ontdekken en verkennen. Dit was namelijk zeker niet de laatste keer dat Robert en ik dit mooie eiland hebben bezocht.

De eerste kijkersdag

Vanmiddag was het dan zover: de eerste kijkersdag bij ons nieuwbouwproject. Eindelijk eens een kijkje nemen in ons toekomstige huis en meteen kennismaken met de andere toekomstige bewoners.

We werden welkom geheten en kregen een naambordje. Gemakkelijk om te zien wie in welk huis komt te wonen. Robert en ik maken kennis met onze buurman en zijn kinderen. Vlak daarna vindt het officiële gedeelte plaats: een welkomstwoordje door iemand van Van Wanrooij. Hij vertelde onder andere dat er in september wederom een kijkdag plaatsvindt en dat de verwachte oplevering vervroegd is naar november. Dat gaat de goede kant op ;-).

Vervolgens kregen we allemaal een confetti-kanon. Wethouder Van Beers hees de vlag omhoog om aan te geven dat het hoogste punt bereikt was. Op het moment dat de vlag bovenaan was, schoten alle bewoners met de confetti-kanonnen. Dat gaf het volgende gezicht:

Daarmee was het officiële gedeelte afgelopen en begon de informele borrel. Vrijwel alle bewoners liepen naar hun toekomstige huis om te bekijken. Het begint nu wel echt steeds meer wat te worden nu er gemetseld is, er een dak op zit en er trappen in staan. 

Erg leuk om rond te lopen en om met de andere bewoners te praten: kennismaken en ervaringen uitwisselen. De meesten herkenden Robert en mij, omdat we als eerste hebben getekend en daardoor in de nieuwsbrief hebben gestaan. De wethouder vroeg aan mij of ik degene was van Facebook. Toen ik vragend 'Facebook' zei, vertelde ze dat ze bij de gemeente de voortgang van het project bijhouden via de foto's die ik plaats. Grappig om te horen. Al met al was het een gezellige bijeenkomst.