Onze grote dag

Voor mijn gevoel lijkt het alweer langer geleden, maar eergisteren zijn Robert en ik in het huwelijksbootje gestapt. En wat was het een geweldige en perfecte dag! Ik zal bij het begin beginnen... ;-)

Op donderdagavond sliepen Robert en ik allebei niet thuis. Robert sliep bij zijn ouders; ik sliep bij Joyce waar Linda ook bleef slapen. Die avond ben ik op tijd naar bed gegaan. Wonder boven wonder heb ik zeven uur lang als een blok geslapen. Tegen 6:15u was ik klaarwakker... en heb ik wat spelletjes op mijn telefoon gespeeld tot ik de wekker van Joyce hoorde. Yes!! De dag kon beginnen!

(c) Linda van Gils

De eerste afspraak was om kwart voor acht bij de visagiste. Toen waren de eerste zonnestralen al zichtbaar. Ik draag eigenlijk nooit make-up, dus ik vroeg om een vrij natuurlijke look. En dat is goed gelukt, al zeg ik het zelf ;-). Vervolgens heeft de kapster mijn haren in model gebracht. Tegen kwart over negen gingen we op weg naar Den Bosch... met de muziek keihard aan!

(c) Nabor Dupont

Onze fotograaf (Nabor) was er net toen wij parkeerden. Met z'n allen naar boven en bij de voordeur was er versierd. Heel leuk! Joyce en Linda hebben zich omgekleed en vervolgens mij in mijn jurk geholpen. Het lachen kon vanaf dat moment beginnen... ;-)

Langzaamaan druppelden de eerste daggasten binnen. Ze waren onder de indruk van mijn trouwjurk en zeiden dat ik er prachtig uitzag. Superleuk om te horen! Ondertussen werd ik wel steeds nieuwsgieriger naar Robert; hoe zou hij eruit zien? Het moment waarop wij elkaar zagen, was geweldig. Robert zag er prachtig uit in een grijs pak met paarse accenten. De eerste kus volgde... ;-)

Om kwart over twaalf begon de ceremonie in het stadhuis. Samen met papa liep ik naar Robert toe, terwijl iedereen 'All of me' van John Legend hoorde. Hier was dan hét moment waar het om draaide; ik kreeg wel traantjes in mijn ogen... net zoals Robert (en later hoorde ik dat er meer waren met tranen in de ogen). Een mooie ceremonie volgde, waarna Robert en ik officieel man en vrouw werden met tot gevolg de eerste kus als getrouwd stel (en zeker niet de laatste ;-)). Tijdens het tekenen werd het nummer 'Hello you beautiful thing' van Jason Mraz gedraaid. Isa, Eva en Teun mochten een eigen akte ondertekenen. Na nog een kort praatje van de ambtenaar en haar felicitaties liepen Robert en ik de zaal uit, met op de achtergrond 'Samen' van Acda en De Munnik. Yeah... we zijn getrouwd!!

En wat doe je als je net in het huwelijksbootje bent gestapt in Den Bosch? Meteen nog een keer "het huwelijksbootje" in, maar dan over de Binnendieze. Verdeeld over twee bootjes en met een lekkere lunch erbij gingen we op weg. Het was een leuke tocht met een heerlijke zonnetje erbij. Wie had gedacht dat het op 3 oktober nog zo zonnig en warm zou zijn?

(c) Nabor Dupont

De rest van de dag brachten we bij Landgoed Huize Bergen door. Robert en ik begonnen met onze persoonlijke fotoshoot, waarbij Linda de fotograaf assisteerde. Uiteraard maakte Nabor ook enkele groepsfoto's. Hierna begon de receptie met het aansnijden van onze - al zeg ik het zelf - prachtige bruidstaart. Die viel bij iedereen goed in de smaak. Na de felicitaties hebben we de rest van de receptie buiten voortgezet. Gezellig kletsen en lekkere hapjes en drankjes erbij. Ik kreeg regelmatig te horen dat ik er zo relaxed uitzag en bijliep. Tja, dat kan ook niet anders als je een geweldige ceremoniemeester (en hulpceremoniemeester) hebt ;-).

Na de receptie en nadat vrijwel al mijn vriendinnetjes de bruidssuite hadden bewonderd, was het tijd voor het diner. De service was uitstekend, het eten smaakte heerlijk en de sfeer was super. Kortom: we hebben deze geweldige dag op een fantastische manier afgesloten. Na elke gang was er "een stoelendans", zodat iedereen een keer bij ons aan tafel kwam zitten. Geen verplichte tafelschikking, maar iedereen mocht zelf kiezen waar ze wilden zitten.

(c) Linda van Gils

Mijn vader heeft na het voorgerecht een prachtige speech gegeven, waarbij de tranen (van geluk) in mijn ogen stonden. Joyce en Linda gaven ons een eigen 'Faceboek', waarin alle gasten een vriendschapsblad hadden ingevuld en een selfie erbij hadden geplakt. Wendy en Jeroen lieten ons tenslotte nog even zien hoe graag wij altijd en overal selfies maken ;-). Nadat alle gasten huiswaarts gingen, vertrokken Robert en ik naar de prachtige bruidssuite.

Het cliché is waar: je trouwdag gaat ontzettend snel voorbij. Daarom zorgde ik ervoor dat ik er vaak genoeg bij stilstond dat vandaag onze trouwdag was... en hoe geweldig het was. Het scheelde ook dat ik geen stress en amper zenuwen had (ja... tot aan het ja-woord was het allemaal best wel spannend...); ik had een geweldige ceremoniemeester die wist hoe wij onze dag wilden en alles voor ons in de gaten hield. Dat alles bij elkaar heeft ervoor gezorgd dat zowel Robert als ik een geweldige, fantastische, mooie en perfecte trouwdag achter de rug hebben!

(c) Bertien Rompa

Boeken - september

De maand september zit er alweer op. Het was een maand waarin ik vooral met de bruiloft bezig ben geweest (die over 2 dagen is :-)) en waarin bekend werd dat Leesfanaten gaat stoppen.
Voor mij is het inmiddels helemaal gestopt, aangezien ik geen recensieboeken meer had en het eindredactiewerk in oktober niet zou doen vanwege de bruiloft en de huwelijksreis. Ik ben momenteel druk bezig om mijn recensies van Leesfanaten op deze blog te zetten. Een heel karwei, maar ik vind het zonde als ze verloren gaan. Het maandelijkse overzicht zoals ik het nu doe, blijf ik in ieder geval dit jaar nog doen. Vanaf volgend jaar wil ik het anders gaan doen, maar ik weet nog niet hoe.
Voor de Boekenbingo heb ik afgelopen maand niks gelezen. Met nog vier vakjes te gaan, verwacht ik wel dat ik dit jaar de Bingokaart vol zal maken :-).

76. Milou van der Will – In mijn bloed
Misdaadjournaliste Benthe Berg bevindt zich regelmatig in gevaarlijke of benarde situaties om zo het beste verhaal te kunnen schrijven. Als ze erachter komt dat haar vijfjarige dochtertje één van de kinderen is die slachtoffer is geworden van pedofiel Rick V., bijt ze zich vast in deze zaak. Ze wil koste wat het kost alles rondom de zaak zelf schrijven. Dat nemen de inwoners van Ringerdam haar niet in dank af. Rick V. krijgt slechts een lage straf opgelegd. Iets waar Benthe zich niet bij neer kan leggen. Ze wil wraak op hem nemen. Voor haar dochtertje. En voor alle andere slachtoffers. Op de dag dat hij vrijkomt, wil ze haar slag slaan…
Door de vlotte schrijfstijl van Van der Will en de korte hoofdstukken zit er veel vaart in 'In mijn bloed'. Je blijft doorlezen omdat je wil weten hoe het verhaal verdergaat en afloopt. Gaat Benthe echt wraak nemen? Met een bloedstollende ontknoping eindigt dit verhaal… maar de laatste zinnen uit het boek vragen om een tweede deel met Benthe Berg in de hoofdrol. Hopelijk komt dat er nog. ‘In mijn bloed’ is in ieder geval een absolute aanrader om te lezen.

77. Mary Higgins Clark – Tweelingzusje
De tweelingzusjes Kelly en Kathy zijn drie jaar geworden. 's Middags vieren ze hun verjaardagsfeestje in hun nieuwe huis. 's Avonds gaan hun ouders naar een officieel diner en laten de jarige meisjes achter onder de hoede van de oppas. Als zij weer thuiskomen wacht de politie hen op: de meisjes zijn verdwenen, de babysitter is bewusteloos en er ligt een briefje waarin acht miljoen dollar losgeld wordt geëist. Dit is de ergste nachtmerrie voor een ouder... ‘Tweelingzusje’ is een aardig boek. Het begint erg spannend, maar zakt halverwege in omdat je als lezer al het een en ander weet wat de ouders nog niet weten.

78. Mary Higgins Clark – Onder mijn huid
De echtgenoot van Laurie wordt voor de ogen van haar zoontje vermoord en de dader wordt nooit gepakt. Vijf jaar later heeft Laurie een baan als tv-producent. Maar ze kan de moord niet loslaten en ze begint een nieuw tv-programma over cold case-zaken. Lauries eerste aflevering gaat over een rijke dame die werd vermoord toen haar dochter en drie vriendinnen bij haar logeerden. Nu keren de volwassenen vrouwen terug naar de plaats van het misdrijf om voor eens en altijd hun onschuld te bewijzen. Maar zijn ze wel zo onschuldig? ‘Onder mijn huid’ bevat twee verhaallijnen, die allebei aan hoofdpersonage Laurie gekoppeld worden. Het is een aardig boek, maar je zit niet op het puntje van je stoel qua spanning.

79. Dick Wolf – Executie
NYPD-detective Jeremy Fisk moet alles op alles zetten om een aanslag op een Mexicaanse minister af te wenden. Dick Wolfs tweede thriller zit vol actie, intriges, politiek en spanning. Bij de jacht op de beruchte huurmoordenaar Chuparosa, vernoemd naar de kolibrie die hij achterlaat bij zijn slachtoffers, moet Fisk samenwerken met de beeldschone maar koppige Mexicaanse detective Garza. Ze zijn in alles elkaars tegenpool, maar ze moeten hun verschillen opzijzetten in hun strijd tegen een ongrijpbare vijand en het machtige drugskartel dat zowel Mexico als de Verenigde Staten bedreigt. Dick Wolf – onder andere bekend als schrijver van ‘Law & Order’ – weet hoe je een spannend boek moet schrijven. ‘Executie’ is daar absoluut een voorbeeld van.

80. Tatiana de Rosnay – Overspel
Het boek Overspel vertelt het verhaal van Hélène, een vrouw met een overzichtelijk leven dat draait om haar man, haar kinderen en haar kleinkinderen. Ze is een voorbeeldige echtgenote, een perfecte vrouw, geen vrouw voor overspel. Tot ze op een zomerse dag in een impulsieve bui ingaat op de avances van een vreemdeling. Hélènes overspel eindigt echter in een nachtmerrie wanneer haar minnaar in bed een hartaanval krijgt en overlijdt. Ze vlucht en besluit deze misstap direct te vergeten en er nooit met iemand over te praten. Maar diezelfde avond komt ze erachter dat ze in alle paniek haar handtas in zijn appartement heeft laten staan. Geconfronteerd met een duivels dilemma gaat Hélène tot het uiterste om de waarheid te verhullen. ‘Overspel’ is een interessante roman, waarin een vrouw er vrijwel alles voor overheeft om haar ene buitenechtelijke avontuurtje verborgen te houden. Dankzij de korte hoofdstukken, het gemakkelijke taalgebruik en de verrassende wendingen heb je dit boek zo uit.

81. Daniel Silva – Portret van een spion
Een romantisch weekendje Londen heeft voor Gabriel Allon en zijn vrouw Chiara al een slechte start door het nieuws over twee bomaanslagen in Parijs en Kopenhagen. Als Gabriel en Chiara in Covent Garden lopen, merkt Gabriel een man op die alle kenmerken van een zelfmoordterrorist vertoont. Nog voordat hij in actie kan komen, wordt hij omvergeblazen door de kracht van de explosie. Gabriel is op het spoor van het meesterbrein achter de aanslagen. En die is nog lang niet klaar. ‘Portret van een spion’ is een spannende spionagethriller, waarbij je af en toe op het puntje van je stoel zit.

Nog 2 dagen...

Overmorgen is het zover: dan geven Robert en ik elkaar het ja-woord! Afgelopen zaterdag hebben we alvast geoefend met Eva. Eva was de ambtenaar en vroeg: 'Ome Robert, wil jij met tante Kim trouwen?' Robert antwoordde netjes met 'ja'. Vervolgens vroeg ze aan mij: 'Tante Kim, wil jij met ome Robert trouwen?' Uiteraard zei ik 'ja'. 'Dan mogen jullie nu kussen, hihi!' En daarna deden we de ringen aan, want dat waren we even vergeten ;-).

Diezelfde dag heb ik een gezichtsbehandeling bij de schoonheidsspecialiste gehad. Heerlijk ontspannend! Met een gezichtsmasker op en een rustig muziekje op de achtergrond viel ik bijna in slaap. Daarna kon ik naar de kapster voor een knipbeurt. Mijn moeder en Linda kwamen me bij de kapster ophalen. Terwijl Robert werd geknipt, gingen wij naar de bruidswinkel voor de allerlaatste pasbeurt. De jurk zit perfect! Linda heeft uitleg gekregen hoe ze vrijdag mijn jurk aan moet doen. Ik ben zo benieuwd wat iedereen - en dan met name Robert - ervan vindt.

Gisteren tijdens het oppassen kreeg Teun voor zijn middagslaapje zijn Jokie- en Jet-pyjama aan. Terwijl ik zijn pyjama aan het aantrekken was, vertelde Teun mij: "Kim gaat met Jokie trouwen". Schattig hè :-)?!

Gisterenmiddag is Robert de trouwbedankjes voor de dag- en receptiegasten gaan ophalen. Die avond hebben we de bedankjes afgemaakt. Samen met de enveloppendoos en het gastenboek staat alles klaar in een shopper voor vrijdag.

Robert is vandaag nog aan het werk en heeft daarna heerlijk 3,5 week vakantie. Morgen gaan we de auto wassen, zodat -ie er perfect uitziet voor de bruiloft. 's Middags ga ik samen met mijn moeder mijn trouwjurk ophalen en thuis uithangen. Robert slaapt bij zijn ouders; ik bij een van mijn zussen. En dan zien we elkaar vrijdag weer bij ons thuis... in onze mooie kleding!

Ik hoop dat jullie het leuk vonden om via mijn blogs mee te kijken bij de voorbereidingen voor onze bruiloft. De 11 maanden voorbereiding zijn voor mijn gevoel voorbij gevolgen. Ik verheug me nu ontzettend op onze bruiloft :-D. Uiteraard volgt er na vrijdag nog een blog over dé grote dag.