James Thompson – Tranen van Lucifer ****

Inspecteur Kari Vaara heeft een druk bestaan met zijn hoogzwangere vrouw Kate, zijn langdurige migraineaanvallen en zijn werk. Hij moet onderzoek doen naar Arvid Lahtinen, een 90-jarige man die van oorlogsmisdaden tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt verdacht. Het ligt allemaal erg gevoelig, omdat Lahtinen als held bekend staat.

Tegelijkertijd is Vaara bezig met de moordzaak van Iisa Filippov, de vrouw van een Russische zakenman. Al gauw blijkt dat deze zaak niet helemaal volgens het boekje loopt. Kan Vaara de zaak toch naar behoren oplossen?

'Tranen van Lucifer' is het tweede deel in de Inspecteur Vaara-serie, na 'Engelen van sneeuw'. Het boek is prima als zelfstandig verhaal te lezen. James Thompson heeft een zeer prettige schrijfstijl met een rap tempo. Het is vaker door mij over boeken gezegd; je hebt moeite om dit boek weg te leggen. Vaara is met verschillende zaken bezig en tegelijkertijd maakt hij privé ook het een en ander mee. Je wilt weten hoe het allemaal opgelost wordt. En of het überhaupt opgelost zal worden.

Wat 'Tranen van Lucifer' extra bijzonder maakt, is de informatie over het land Finland en de geschiedenis ervan. Thompson beschrijft onder andere hoe het geregeld is met het zwangerschapsverlof, typische Finse gerechten en hoe de strenge winters verlopen. Je leert heel wat over dit land als je er (bijna) niet bekend mee bent.

De zaken in het verhaal worden afgerond, maar op privégebied blijf je met een aantal vragen zitten. Dat vraagt om een derde deel. Gelukkig verschijnt dat in september.

Heb jij dit boek ook gelezen? Laat me dan weten wat je ervan vond.

Auteur: James Thompson
Titel: Tranen van Lucifer
Genre: Thrillers
Uitgeverij: Karakter Uitgevers B.V.
ISBN: 9789045202204
Aantal pagina's: 325

Een weekje op Texel

Schaapje, schaapje, heb je witte wol?
Ja baas, ja baas... drie zakken vol.
Een voor de meester en een voor de vrouw,
en voor het kindje dat bibbert van de kou.
Schaapje, schaapje, heb je witte wol?
Ja baas, ja baas... drie zakken vol.

Wie kent dit kinderliedje niet? Het herinnert mij altijd aan Texel, mede omdat daar zoveel schapen en lammetjes te zien zijn.

Als 8-jarig meisje ben ik met mijn ouders en zussen op Texel geweest. Het enige wat ik me daar nog van herinner, is dat het heel veel geregend heeft. Inmiddels heb ik een heleboel nieuwe herinneringen aan dit geweldige eiland.

Robert en ik besloten om dit jaar een weekje naar Texel op vakantie te gaan. En wat hebben we het er heerlijk gehad. De weersvoorspelling zag er niet veelbelovend uit (regen, regen en nog eens regen), maar we hebben het ontzettend getroffen met het weer. Daardoor hebben we veel buiten kunnen doen.

Zo hebben we de Jan Wolkers-fietstocht gefietst, een Schotse Hooglanders-wandeling gemaakt en over het strand gewandeld (waar veel kwallen lagen). Vrijwel overal zagen we dieren: uiteraard zeer veel schapen en lammetjes, maar ook geiten, paarden, fazanten, ganzen, koeien en wulpen. Één heel bijzonder moment: tijdens een wandeling zagen we een pasgeboren kalfje dat voor het eerst ging staan. Bij de koe en het kalfje waren de navelstreng nog zichtbaar.

Als je op Texel bent, staat een bezoek aan Ecomare op je to-do-lijstje. Dat gold ook voor Robert en mij. Daar hebben we ons erg goed vermaakt. Een presentatie met de bruinvissen, het voeren van de zeehonden, het wandelen door een duingebied, vertederd raken door de baby-zeehonden in de opvang (en dat was vooral bij mij het geval :)) en een informatieve presentatie over een aangespoelde potvis. Het was een leuke en leerzame dag.

Op het strand van Texel is van alles te vinden. En dat kun je zien in hét Juttersmuseum. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is er terug te vinden. Denk hierbij onder andere aan medicijnen, tv's, helmen, reddingsvesten, sigaretten, flessen in alle soorten en maten, maandverband cocaïne, infuuszakken, schelpen en schoenen.
Daarnaast kent Texel het Kaap Skil-museum, waar veel te vinden is over de ontdekkingen onder water en de VOC-geschiedenis. Er is ook een kleine jutterij, waar de flessenverzameling van 3500 stuks opvalt. Nu blijkt dat vroeger het juttersmuseum was totdat de vergoeding voor de jutters verminderd werd, terwijl zij alle verhalen vertelden. Het heeft wat voeten in aarde gehad, maar nu zijn de meeste spullen in het eerstgenoemde juttersmuseum te zien zijn.

Deze vakantieweek heeft het bewezen: ook in eigen land kun je een heerlijke vakantie hebben! Texel heeft mijn hart in ieder geval gestolen. Ik kom er graag nog eens terug.

If it makes you happy...

Elke week vertelt een bekende Nederlander in Flair wat hem of haar blij maakt. Dat vind ik altijd leuk om te lezen. Weet je wat mij blij maakt?

Helemaal opgaan in een spannend of leuk leesboek

Het ontvangen van een bijzondere ansichtkaart (via Postcrossing)

Een strandwandeling maken

In Burgers' Bush een bijzonder, opvallend of mooi dier eerder ontdekken dan Robert

Cupcakes bakken

Rondsnuffelen in een boekenwinkel

Een knuffel van van mijn nichtjes of een grote lach van mijn neefje

In een appel bijten

Lammetjes en schapen in een weiland

De serie 'The Big Bang Theory'

Tijdens een wandel- of fietstocht terug gegroet worden

Zwemmen

Een lachbui hebben

Robert helemaal op zien gaan in het bereiden van een nieuw recept

Chocolade

En waar word jij blij van?