Nadat zij op bed lag en wij al wat uurtjes hadden zitten kletsen, werd het aan een kant van de bank vrij stil. Terwijl onze vriendin iets over haar werk aan het vertellen was, viel onze vriend bijna in slaap. Herken je dat je zittend probeert te slapen en dat je hoofd dan alle kanten op lijkt te gaan? Je hoofd valt naar achteren of naar voren en uit een automatische reflex zet je ‘m zelf weer recht? Het is een beetje lastig om te omschrijven, maar jullie begrijpen vast wel wat ik bedoel. Dat zagen we bij onze vriend gebeuren. Maar wat wil je ook na een lange en drukke werkweek… De meeste werkende mensen zijn dan op vrijdagavond moe, waardoor de aandacht wat sneller verslapt en de ogen af en toe even dichtvallen.
Terwijl ik dat zo zag gebeuren en in gesprek bleef met mijn man en mijn vriendin, begon het als het ware te borrelen in mijn hoofd en een column leek zich langzamerhand te gaan vormen. Is dit knikkebollengebeuren een bekend fenomeen? Is het leeftijdsgebonden of niet? En waar komt het woord knikkebollen eigenlijk vandaan? Ik krijg haast associaties met knikkeren als ik aan het woord denk, terwijl dat er waarschijnlijk niets mee te maken heeft. Als je in de Van Dale kijkt, staat er als definitie: “met het hoofd (voortdurend) knikken van de slaap.” En als je het woord intikt op Google volgt onder andere het volgende: “Onze hersenen geven een signaal wanneer ze willen rusten. Dat doen ze altijd in een vaste volgorde. Het eerste signaal gaat naar de oogspiertjes die op non-actief worden gezet. De oogleden voelen zwaar en sluiten de oogbol af. Dat geeft de hersenen direct enige rust. Na de oogspieren volgen de nekspieren. Dat gebeurt ook wanneer je in bed ligt, maar dan zakt je hoofd in het kussen en merk je daar niet veel van. Wel wanneer je zit. Als dan de nekspier ontspant en je hoofd daardoor naar voren beweegt, probeer je soms om het rechtop te houden: het bekende knikkebollen.”
Dat zagen wij die bewuste vrijdagavond bij onze vriend gebeuren. Niet lang na het knikkebollen zijn wij weer naar huis gegaan, zodat hij zijn bed op kon zoeken en kon gaan uitrusten. Overigens heb ik hem wel laten weten dat zijn knikkebollen misschien nog eens terugkomt in de krant. Nu woont hij niet in onze gemeente, maar ik heb het vermoeden dat hij dit stukje toch wel onder ogen zal krijgen. Wat een bezoekje aan vrienden al niet teweeg kan brengen…
Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 26 oktober 2017