Berichtje aan de baby (2)

 Lieve baby,

Wat gaat de tijd toch snel. Nog één weekje en dan is de uitgerekende datum aangebroken. Dat wil verder niet zoveel zeggen, aangezien slechts 4% van de baby’s op deze datum geboren worden. Je grote broer was bijna op zijn uitgerekende datum geboren… maar hij werd uiteindelijk net na middernacht geboren. Ik ben heel benieuwd wanneer jij gaat komen.

Sinds ik weet dat ik zwanger ben, heb ik het gevoel gehad dat je op 3 december geboren gaat worden. Dat gevoel werd versterkt toen we erachter kwamen dat jij een meisje bent. De reden? Je opa had altijd graag een dochter of een kleindochter gewild, maar hij werd trotse vader en opa van zonen en kleinzonen. Helaas is je opa er niet meer, maar jij gaat rond zijn verjaardag geboren worden (of misschien zelfs op zijn verjaardag, zoals ik denk). Je opa had het volgens mij geweldig gevonden om een kleindochter te mogen verwelkomen. Hij had ons wel in de gaten, waar hij nu is, samen met je andere opa. Dat blijft een fijne gedachte om aan vast te houden.

Klein meisje, wat blijft het toch bijzonder dat je in mijn buik aan het groeien bent. Je grote broer kan bijna niet wachten om je te ontmoeten. Hij komt elke dag even met je knuffelen en kletsen. Hij vertelt je dan wie hij is en met welk speelgoed jij straks wel en niet mag spelen. Ook heeft hij al helemaal bedacht wie wat gaat doen bij jou. Je broer wil jou heel graag flesjes gaan geven. Ik mag dan met zijn brandweerauto spelen als hij dat doet. Je vader en ik zijn vooral heel benieuwd hoe het straks gaat als jij er bent en hoe je grote broer erop gaat reageren. Hij kan in ieder geval niet wachten om je te knuffelen… en wij ook niet!

Trappel nog maar lekker even rond in mijn buik totdat jij er klaar voor bent om op deze wereld te komen. Ik geniet van je schopjes en laat trots mijn bolle buik zien. Je vader, je broer en ik zijn er klaar voor om jou te gaan ontmoeten. Datzelfde geldt ook voor onder andere je oma’s, je ooms, je tantes, je nichtjes en je neefjes. Er staat een warme en liefdevolle omgeving op je te wachten. Ik wacht nog maar even (on)geduldig af totdat je er bent.

Liefs van je mama

Berichtje aan de baby

Dag kleine baby,

Wat is het bijzonder om voor de tweede keer zwanger te mogen zijn en wat verloopt een tweede zwangerschap anders dan een eerste. Bij je grote broer waren we druk met het uitzoeken van een babykamer, het aanschaffen van allerlei spulletjes en het huis babyproof te maken. Nu hebben we op zolder de babykamer klaarliggen om in elkaar te zetten, barsten we van het speelgoed en hebben we heel wat kleren van jouw broer bewaard. Maar… er is één verschil: jij wordt onze dochter. Dat is goed nieuws voor je moeder, want nu mag ze gaan rondsnuffelen voor meisjeskleren. Natuurlijk hebben we heel wat neutrale kleding die jij ook kunt dragen, maar er worden zeker wel wat roze items aan toegevoegd.

Tot aan de 20-weken-echo vond ik het allemaal erg spannend. Zou het allemaal goed met je gaan? Zou je goed groeien? Wanneer zou ik je voor het eerst voelen? Ze zeggen dat je het bij een tweede eerder voelt omdat je weet wat je moet voelen, maar ik twijfelde wel een paar keer of ik je nu al gevoeld had of niet. Daar kwam bij de echo wel een verklaring voor: de placenta ligt aan de voorkant. Dat betekent dat het wat langer duurt voordat je de eerste schopjes voelt. Bij de 15 weken dacht ik je voor het eerst te voelen; bij de 18 weken wist ik het zeker; en sinds de 22 weken laat je regelmatig van je horen via een schopje of een porretje.

Bij de 20-weken-echo liet je zien wat de term “meisje eigenwijsje” betekent. De eerste keer bleef je stug op één manier liggen en hield je je handje tussen je benen. De echoscopiste kon niet alles zien en kon ook niet vertellen of je een jongen of een meisje zou worden. We moesten nog een keertje terugkomen. Bij de tweede keer lag je in eerste instantie weer precies hetzelfde, maar op een gegeven moment draaide je en kon die echoscopiste zien dat alles er goed uitzag. Dat was een opluchting om te horen. Ook kregen we te horen dat er een meisje bij zou komen. Het cliché is waar: je gezondheid is het allerbelangrijkste… maar één van je nichtjes vindt het wel héél leuk dat ze er (eindelijk) een nichtje bij krijgt. Omdat ik rond de verjaardag van een van jouw opa’s uitgerekend ben die heel graag een dochter of een kleindochter wilde, heb ik vanaf het begin gedacht dat je een meisje was. Maar dat was puur een gevoel… Wat had je opa het prachtig gevonden dat er een kleindochter bij kwam. Allebei je opa’s trouwens! Ze houden straks vanaf boven wel een oogje in het zeil op jou. Dat vind ik een mooie gedachte om aan vast te houden.

Inmiddels hebben we de 25 weken bereikt en heb ik je eerste jurkje gekocht. Roze uiteraard! Ik voel je inmiddels dagelijks. De ene dag laat je meer van je voelen dan de andere, maar het blijft bijzonder om je te voelen bewegen. En nog bijzonderder: je grote broer heeft je ook al gevoeld. Hij legde zijn handje op mijn buik, jij gaf een goede trap en je broer zei: “Mama, zusje is met mij aan het spelen!” Vervolgens legde je vader zijn hand op mijn buik, maar toen was je weer even klaar met spelen. Hij moet nog eventjes geduld hebben.

Lief klein meisje, groei nog maar lekker even door in mijn buik. Dan genieten wij van mijn groeiende buik en zorgen je papa en ik ervoor dat je kamertje binnenkort helemaal klaar is. Ik ben zo benieuwd hoe je er straks uitziet, hoe je bent en hoe je grote broer op je gaat reageren. Dat gaan we over een aantal maanden ontdekken.

Liefs van je mama