Boekenweekessay 2015: Pieter Steinz – Waanzin in de wereldliteratuur ****

Pieter Steinz geeft met ‘Waanzin in de wereldliteratuur’ de lezer een rondleiding door het dolhuis van de literaire fictie. Aan de hand van verschillende beroemde auteurs vertelt hij over de gradaties van gekte, de grens tussen gek en normaal, en de aantrekkingskracht van psychiatrische gevallen voor fictieschrijvers. Oftewel: je krijgt als lezer een korte inleiding in de waanzin die de wereldliteratuur kent.

‘Waanzin in de wereldliteratuur’ is een heerlijk boekje om even tussendoor te lezen. Het kent slechts 64 pagina’s, waardoor het zo uit is. Dat komt niet alleen omdat het boekje zo dun is, maar ook omdat de stof interessant is. Ik wist niet van alle genoemde auteurs dat ze “waanzinnig” waren. Het verandert voor mij verder weinig hoe ik over die auteurs denk, maar ik vond het wel uitermate boeiend om te lezen hoe bijvoorbeeld Boudewijn Büch helemaal opging in de verhalen die hij geschreven heeft. Het grens tussen fictie en werkelijkheid was soms nogal vaag voor hem.

Steinz leidt je als het ware door een soort museum rond, waarbij je in aparte kamers over verschillende soorten waanzin wat leert. Tijdens het lezen had ik echt het gevoel alsof ik rondliep en overal de werken van de desbetreffende auteur zag liggen. Het verhaal kwam echt tot leven voor me.

Na afloop van het verhaal staan er lijstjes met leestips ingedeeld in verschillende categorieën, zoals ‘Syndroom van…’, ‘Fobieën en manieën’ en ‘Tien klassieke romanpsychiaters’.

Auteur: Pieter Steinz
Titel: Waanzin in de wereldliteratuur
Genre: Non-fictie
Uitgeverij: Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek
ISBN: 9789059652767
Aantal pagina's: 64

Boekenweekessay 2014: Jelle Brandt Corstius – Arctisch dagboek ***

Tijdens een cruise op de Witte Zee heeft Jelle Brandt Corstius ooit een soort dagboek bijgehouden. Deze aantekeningen vormen de basis voor 'Arctisch dagboek', het Boekenweekessay van dit jaar met als thema reizen. Normaal gesproken houdt de auteur geen dagboek bij als hij op reis is, maar tijdens deze cruise waren de omstandigheden anders dan normaal.

Brandt Corstius was aanwezig bij de cruise om een aantal lezingen te geven. Tegen het einde van de reis had hij het helemaal gehad en verliet hij zijn raamloze hut niet meer. Hij at en dronk niet meer en schreef alleen nog maar. Niets kon ervoor zorgen dat hij uit zijn hut zou komen. Dat wilde hij pas weer doen als hij van het cruiseschip af kon om naar huis te gaan.

'Arctisch dagboek' is een heerlijk boekje om even tussendoor te lezen. Het verhaal bestaat uit 64 pagina's, waardoor je het zo uit hebt. Dat komt niet alleen door de weinige pagina's, maar ook door de gemakkelijke schrijfstijl en het eerlijke verhaal van Brandt Corstius. Hij vertelt in dit Boekenweekessay een zeer persoonlijk verhaal. Hij laat bijvoorbeeld meerdere keren blijken dat hij heel graag alleen is. Hij vindt het bijvoorbeeld prettig om alleen te ontbijten, om alleen van het uitzicht op zee te genieten en om alleen in zijn hut naar de televisie te kijken. Hij weet dat andere mensen dat raar (kunnen) vinden, maar dat maakt hem niet zoveel uit.

Door deze openheid leer je de auteur een beetje beter kennen. Ook al zegt hij zelf dat hij niet instaat voor de waarheid van het document – omdat hij niet meer gegeten en gedronken had én omdat het schip op en neer deinde – het verhaal is boeiend om te lezen.

Auteur: Jelle Brandt Corstius
Titel: Archtisch dagboek
Genre: Non-fictie
Uitgeverij: Stichting CPNB
ISBN: 9789059652354
Aantal pagina's: 64