De zoektocht naar DE trouwjurk

Een van de belangrijkste dingen voor een bruiloft is volgens mij het uitzoeken van de trouwjurk. Vrijwel elk meisje droomt ervan om in een prachtige jurk op haar grote dag rond te lopen. Ondanks dat ik nooit jurken draag - de laatste keer was tijdens het gala van de middelbare school - wilde ik wel op zoek gaan naar een trouwjurk. Ik vond wel dat een trouwjurk in verhouding wel erg duur is, omdat je de jurk slechts één keer draagt. Maar ik wilde wel gaan kijken in echte trouwzaken... gewoon om te zien hoe het me stond en wat ik ervan vond als ik er eenmaal een aanhad.

Een paar weken terug had ik al afspraken gemaakt bij verschillende bruidswinkels. Gisteren stond de eerste op het programma: Harteleyn Bruidsmode in Waalwijk. Om 10:00 uur werden we hartelijk verwelkomd met een kopje koffie of thee. Daarna kregen we verschillende jurken te zien die iets voor me konden zijn. Uit al deze jurken koos ik er drie en die zouden we als eerste gaan passen.

Van tevoren was ik hartstikke zenuwachtig. Zou een jurk mij wel staan? Hoe zou mijn figuur er in een jurk uitzien? En zou ik me er wel prettig invoelen? Bij het aanhebben van de eerste jurk waren alle zenuwen weg. Wat voelde ik me mooi en een echt bruidje! Alle bezwaren die ik eerst tegen een trouwjurk had, verdwenen als sneeuw voor de zon. Ik wilde een prachtige trouwjurk aan op onze trouwdag. Ik was helemaal om!

Deze eerste jurk en de tweede jurk zagen er prachtig uit bij me. Dat waren mijn moeder, schoonmoeder en beste vriendin / ceremoniemeester / getuige met me eens. Daarna heb ik nog zes andere jurken gepast, waarbij ik me ontzettend op mijn gemak voelde door degene die me hielp (de eigenaresse). Tijdens het omkleden kletsten we telkens over van alles en nog wat. Ik kan iedereen van harte aanraden om daar naartoe te gaan als je op zoek bent naar een trouwjurk.
Twee jurken waren helemaal niks voor mij; daarin lag de nadruk teveel op mijn buik (en dat heb ik liever niet ;-)). De andere vier waren mooi, maar voor mij te gewoontjes. Terug naar de eerste twee.

Ik had een lichte voorkeur voor de eerste jurk, maar vond de tweede toch ook wel heel gaaf. Ik besloot ze allebei nog een keer te passen en advies te vragen aan de drie mensen die met me mee waren. Ze vonden alle drie de beide jurken mooi, waarbij de een de eerste jurk net wat mooier voor me vond dan de tweede of omgekeerd.

Ik besloot nog een keer de eerste jurk aan te trekken... en kwam tot de conclusie dat dit 'm gewoon was! Ik wilde niet meer verder kijken; ik wist dat ik in deze jurk op 3 oktober mijn jawoord aan Robert wilde geven. Net op dat moment draaide er een nummer op de radio dat Robert en ik geweldig vinden. Alsof het een extra bevestiging was dat dit DE jurk was. Ik moest wel even een traantje wegpinken...

Wie had dat verwacht dat ik in de allereerste bruidswinkel tegen mijn jurk aan zou lopen? Ik niet in ieder geval. Maar wat zweefde ik daarna op een roze wolk. Ik voelde me zo fijn in de jurk. Ik straalde helemaal, kreeg ik te horen.

Weer iets kunnen afstrepen op de to-do-lijst! Er zijn foto's gemaakt (die verborgen blijven tot na 3 oktober ;-)) en de eerste pasafspraak is vastgelegd. Nu nog op zoek naar een mooi paar schoenen en mijn trouwoutfit is helemaal compleet. Wat een opluchting!

Ik kan bijna niet wachten tot ik de jurk aan iedereen kan laten zien. Nog acht maandjes geduld hebben... :-)