Een vraag per dag - overzicht augustus

De maand augustus zit er alweer eventjes op en dat betekent dat ik weer een maand lang vragen heb beantwoord. Hierbij laat ik jullie een aantal vragen met mijn behorende antwoorden zien.

Vraag: Beschrijf de ruimte waarin je op dit moment bent?
Mijn antwoord: Buiten... lopend en rondsnuffelend op de Deventer Boekenmarkt

Vraag: Als deze dag een dier was, welk dier zou dat dan zijn?
Mijn antwoord: Een koe -> omdat ik vandaag veel het boerderijspel 'Hay Day' heb gespeeld

Vraag: Met wie wil je een dagje ruilen?
Mijn antwoord: Met Ilse Karman (eigenaresse van de Crime Compagnie) -> lijkt me een geweldige baan

Vraag: Wat zou je meenemen naar een onbewoond eiland?
Mijn antwoord: Boeken... héél véél boeken

Van blog naar website

Schrijven vind ik heerlijk om te doen. Ik schrijf over van alles dat me bezighoudt en deel dat graag via deze weblog. Dat varieert van recensies over gelezen boeken tot ontwikkelingen over ons nieuwbouwhuis en van de aanloop naar onze bruiloft tot belevenissen in de dierentuin.

Sinds Leesfanaten.nl gestopt is en ik voor die website geen recensies meer hoefde te schrijven, besloot ik om wat vaker via mijn eigen weblog recensies te publiceren. Lezen is tenslotte mijn grootste hobby en dat deel ik graag. Doordat ik nu soms ook een uitgeverij aanschreef voor een recensieboek werden de recensies een steeds belangrijker onderdeel op mijn blog.

Mede daardoor liep ik al een tijdje rond met het idee om als boekenblogger een website te starten. Zou ik wel genoeg te vertellen hebben om een website te vullen? Hoe zou ik de website dan gaan noemen? Zitten mensen wel te wachten op nóg een website over boeken en lezen? Allemaal vragen waardoor ik de knoop telkens maar niet doorhakte… tot een donderdagavond eind augustus. Ineens kreeg ik een ingeving voor een leuke naam die ik aan Robert voorlegde. Hij vond ‘m erg leuk, vooral nadat hij mijn motivatie erbij hoorde.

Die avond zijn we meteen aan de slag gegaan: de domeinnaam registeren en het twitteraccount (https://twitter.com/lezenmetkim) aanmaken. De volgende dag heb ik de eerste artikelen voor de nieuwe website geschreven en zijn we ’s avonds samen verder gegaan. Het resultaat is er inmiddels: www.boekenbeschrijfster.nl. Op deze website deel ik voortaan mijn enthousiasme over gelezen (en te verwachten) boeken. 

Wat gebeurt er dan met deze weblog? Die blijft ook bestaan. Ik schrijf namelijk ook graag over andere zaken dan boeken. Hier ga ik verder over de vorderingen van ons huis, over Postcrossing, over mijn lieve nichtjes en neefje, over de Efteling en over alle andere zaken die mij interesseren.

Ontmoeting met Jacques Vriens

Vanaf het moment dat ik op de basisschool leerde lezen, heb ik dat veelvuldig gedaan. Ik las zoveel en zo vaak mogelijk als ik kon. Als mijn moeder naar de bibliotheek ging, ging ik vaak mee. Wat vond (en vind) ik het heerlijk om rond te snuffelen tussen alle boeken en iets nieuws uit te zoeken om mee naar huis te nemen.

Tijdens mijn basisschooltijd had ik twee favoriete schrijvers: Carry Slee en Jacques Vriens. Ik wilde alles lezen dat zij geschreven hadden. En gelukkig voor mij had onze bibliotheek veel boeken van deze twee auteurs. Ik vond hun verhalen geweldig! Carry Slee en Jacques Vriens zijn toch wel echt jeugdhelden van mij.

Naarmate ik ouder werd, las ik steeds minder boeken van mijn jeugdhelden. Daar kwamen andere auteurs voor in de plaats. Maar ik ben mijn jeugdhelden nooit vergeten. Ik heb van hen allebei diverse boeken in mijn bezit, die ik op latere leeftijd nog wel eens herlezen heb. Ik blijf het geweldige verhalen vinden en lees ze ook nu nog met veel plezier.

Toen bekend werd dat Jacques Vriens het verhaal rondom de nieuwste attractie van De Efteling zou schrijven, wist ik meteen dat ik dat boek wilde hebben. Wat vond ik het gaaf dat Jacques Vriens naar het pretpark zou komen op de dag dat het boek zou verschijnen. Daar wilde ik dolgraag bij zijn.

Gisteren was het zover: de boekpresentatie van Jacques Vriens in De Efteling. Na een officieel gedeelte bij Baron 1898 kwam de auteur naar De Efteldingen, waar het boek vanaf klokslag 15:00 uur te koop was. Mijn moeder ging in de rij staan om het boek te halen; ik in de rij voor het signeren.

Het heeft eventjes geduurd, maar ik heb één van mijn jeugdhelden mogen ontmoeten. En wat is hij een aardige man, die de tijd voor zijn lezers nam. Ook al stond de rij tot buiten de winkel, hij signeerde elk boek, nam tijd voor een kort praatje en ging op de foto. Hij vertelde dat hij – ondanks zijn hoogtevrees – één keer in Baron 1898 is geweest. Hij vond dat hij er wel een keer in moest zijn geweest, aangezien hij er een boek over had geschreven. Hij had niet verwacht dat het zo druk zou worden voor het signeren; dat had hij alleen maar durven dromen.

Als een kind zo blij liep ik met mijn gesigneerde boek de winkel uit. Mijn moeder en ik vervolgde ons dagje Efteling. En Jacques Vriens? Die heeft nog wel een tijdje zijn boeken mogen signeren… mét zijn allermooiste handtekening, zoals hij zelf bij binnenkomst zei.