Linda van Rijn - Last minute ***

Susan Waterberg en haar man Hugo zijn vijf jaar getrouwd. Susan wil dat niet onopgemerkt voorbij laten gaan, en daar besluit ze haar man te verrassen met een reisje naar Egypte. Hun driejarig zoontje Stijn blijft tijdens hun vakantie bij zijn opa en oma. Susan en Hugo verheugen zich op een heerlijke vakantieweek met z’n tweetjes.

In Egypte besluiten ze te gaan duiken. Al gauw vinden ze een betrouwbare duikschool met een Nederlandssprekende duikinstructeur. Susan schrikt zich rot als oude bekende Johnny deze instructeur blijkt te zijn. Hij behoort tot haar verleden, waar haar man niks over weet. En dat wilde ze graag zo houden. Johnny is niet van plan om Susan zomaar met rust te laten. Susan moet er alles aan doen om haar gezin in veiligheid te houden en haar leugens verborgen te houden.

‘Last minute’ is het debuut van Linda van Rijn. In mijn ogen is het een prima debuut in de wereld van de literaire thrillers. ‘Last minute’ leest lekker weg en kent over het algemeen voldoende spanning om je door te laten lezen. Je bent benieuwd welke geheimen Susan met zich meedraagt, waarom ze deze verborgen heeft gehouden voor haar man en hoe ze ervoor wil zorgen dat Johnny haar gelukkige leven niet in de war schopt.

Sommige stukken in het boek zijn wel wat langdradig, waardoor het verhaal als het ware even een spanningsstop heeft. Bijvoorbeeld het stuk waarin Susan Johnny probeert te chanteren en wat dat tot gevolgen heeft. In mijn ogen had dat wat minder gedetailleerd beschreven kunnen worden, waardoor deze scene net wat vlotter zou verlopen. Dat komt wel een aantal keer in het boek voor.

Maar al met al is dit een prima boek om tijdens je vakantie op het strand of op een vrije dag in je achtertuin / op je balkon lekker te lezen. Een aardig debuut van een nieuwe Nederlandse thrillerschrijfster.

Auteur: Linda van Rijn
Titel: Last minute
Genre: Thriller
Uitgeverij: Uitgeverij Marmer
ISBN: 9789460680427
Aantal pagina’s: 253

Jussi Adler-Olsen - De bedrijfsterrorist ***

In ‘De bedrijfsterrorist’ staat de zakenman Peter de Boer centraal. Hij woont en werkt in Nederland. Peter de Boer heeft een verleden, wat niet helemaal rein is. In opdracht van de concurrentie schakelt Peter allerlei bedrijven uit. Dit gebeurt niet altijd op een even eerlijke manier, maar het gaat goed. Dan wordt hij door een collega onder druk gezet en raakt hij verstrikt in een internationaal complot. Weet Peter zich hieruit te werken of toch niet?

Net als ‘Het alfabethuis’ is ook ‘De bedrijfsterrorist’ een boeiend verhaal. Adler-Olsen weet op een interessante wijze het verhaal van zakenman Peter de Boer te vertellen. Hij blijkt niet helemaal netjes te werk te gaan, en het is eigenlijk een kwestie van afwachten tot het ontdekt wordt. Wat dan ook uiteindelijk gebeurt.

Het leuke aan dit verhaal is dat het in Nederland afspeelt. Als Nederlandse zijnde, vind ik het toch altijd wel leuk als een buitenlandse auteur het verhaal in ons kikkerlandje laat afspelen. Dat geeft toch wel iets extra’s aan het boek.

Persoonlijk had ik ervoor gekozen om ‘Het alfabethuis’ en ‘De bedrijfsterrorist’ als twee aparte boeken uit te brengent. Deze omnibus bestaat meer dan 1000 bladzijden, en dat maakt het een dikke pil. Ik lees graag, maar ik vind wat dunnere boeken toch prettiger. Mede omdat dat handiger is om in bed te lezen. En ik denk dat deze omnibus qua omvang toch wel mensen zal afschrikken.

Ik heb beide boeken wel met plezier gelezen. Adler-Olsen weet op een boeiende manier te schrijven, waardoor je goed in het verhaal komt te zitten. Mijn nieuwsgierigheid naar de ‘Serie Q’ is nu nog meer gewekt.

Auteur: Jussi Adler-Olsen
Titel: De bedrijfsterrorist
Genre: Thriller
Uitgeverij: Prometheus
ISBN: 9789044617986
Aantal pagina’s: 543

De e-reader versus het gewone boek

Als fanatieke “boekenwurm” keek ik in eerste instantie met argusogen naar de opkomst van de e-reader. In mijn ogen kon zo’n digitaal apparaat niet op tegen een ouderwets boek, wat je lekker kunt vasthouden, waar je in kunt bladeren en die zo heerlijk kunnen ruiken (vooral als ze net nieuw zijn of juist al heel oud).

Sinds een paar weken heb ik een e-reader (een Sony Reader Pocket Edition (PRS300)). En vanaf het begin was ik meteen al verkocht. De e-reader heeft heel wat voordelen in vergelijking met een gewoon boek. Allereerst kun je ongeveer 400 boeken op een e-reader zetten, wat voor een leesfanaat zoals ik ideaal is. Normaliter moest ik op vakantie mijn boeken wegen om te kijken welke ik mee kon nemen om niet teveel gewicht in mijn koffer te hebben; dat probleem is bij dezen helemaal opgelost. Ook als je een lange treinreis moet maken, is een e-reader gemakkelijk mee te nemen. Digitale boeken zijn goedkoper dan papieren boeken. Aangezien ik nogal veel boeken koop, is dat ook een groot voordeel.

Ik had verwacht dat het lezen met een e-reader erg wennen zou zijn. Lezen vanaf een beeldscherm van de computer vind ik namelijk niet prettig, dus ik was wel benieuwd hoe dat met een e-reader zou zijn. Maar vanaf de eerste bladzijde die ik gelezen heb, vond ik het al prettig. Je kunt zelf bepalen hoe groot je de letters zet. Het bladeren door het boek kun je met knopjes doen of door op het scherm te tikken. Doordat er een beschermhoesje omheen zit, heb je toch nog het idee dat je een boek vasthoudt. De e-reader heeft daarnaast een handig formaat om in bed nog te kunnen lezen.

Zitten er dan helemaal geen nadelen aan een e-reader? Om in bed te lezen, moet je wel voor voldoende licht zorgen. Anders leest het niet prettig en kun je de letters op het scherm niet goed zien. Maar met een boek heb je ook licht nodig. Je kunt e-books niet uitwisselen en/of uitlenen met elkaar, wat je met een boek wel kunt. En je kunt mensen niet gemakkelijk een e-book cadeau doen, omdat je een account nodig hebt die op je e-reader zit voor je het e-book erop kunt zetten.

Al met al vind ik de e-reader een ontzettend goede uitvinding en ben ik erg blij met degene die ik nu gekregen heb. Ik ga er zeker nog veel plezier aan beleven. En ik zal ook zeker zo nu en dan nog gewone boeken blijven kopen, want zo’n enorme boekenkamer (zoals je in films wel eens ziet) blijft toch een droom van me die ik ooit wil laten uitkomen.