Auke van Stralen - Tankstelle ***

Douwe studeert wiskunde en werkt bij de toiletten van een tankstation. Hij is bevriend met Mehmet en Tonio. Ze spelen bij dezelfde voetbalclub en werken bij hetzelfde tankstation. Via Tonio maken Douwe en Mehmet kennis met de VOWA. Dit is een koeriersdienst van "zeepjes", die via zeer luxe auto's vervoerd worden. Douwe en Mehmet besluiten zich bij deze dienst aan te sluiten en komen terecht in een wereld vol geheime codes, snelwegen en hotels.

Aan het eind van elke rit zijn er bergen geld voor iedereen. Daarnaast zijn er veel vrouwen, lekkere champagne en uitstapjes naar moderne badplaatsen. Douwe lijkt zich er prima te vermaken. Totdat hij er na lange tijd achter komt dat de grens tussen vriendschap en verraad dun is. Flinterdun zelfs...

In 'Tankstelle' maken we kennis met Douwe, de ik-persoon uit het verhaal. Hij heeft het prima naar zijn zin in het leven dat hij heeft. Dat wordt alleen maar beter als hij Tonio en Mehmet ontmoet. Ze hebben plezier tijdens het voetballen en tijdens hun werk bij het tankstation. Na de spannende proloog begint het verhaal rustig. Auke van Stralen geeft ons in zijn debuutroman de gelegenheid om rustig kennis te maken met de verschillende personages en hun kenmerken. Douwe is overduidelijk een wiskundige in de dop; hij telt van alles wat hij tegenkomt, bijvoorbeeld de tegeltjes in de toiletruimtes.

Als Tonio zijn twee vrienden laat toetreden bij de VOWA begint het verhaal wat meer te leven. Douwe en Mehmet weten eigenlijk niet echt waar ze aan gaan beginnen en al helemaal niet waar het zal eindigen. Van Stralen laat het verhaal vooral via de snelweg verlopen. Op soms haast filmische wijze worden de ritjes beschreven; de actieliefhebbers zullen hun hart ophalen bij deze scènes. Voor mij kwam het af en toe iets te vaak voorbij. Het hoort bij het verhaal, maar het haalde voor mij soms de spanning uit het verhaal. Dat neemt niet weg dat 'Tankstelle' een boeiend verhaal over vriendschap is. De auteur laat zien hoe een hechte vriendschap uiteindelijk ten onder kan gaan aan wantrouwen, hebzucht en leugens.

Auteur: Auke van Stralen
Titel: Tankstelle
Genre: Roman
Uitgeverij: Nieuw Amsterdam
ISBN: 9789046815816
Aantal pagina's: 288

Een weegmoment (2)

Robert en ik hebben afgesproken om onszelf slechts een keer per maand te wegen. Op die manier is het effect van het afvallen beter te zien dan wanneer we elke week op de weegschaal gaan staan. Soms ben ik binnen zo'n maand wel erg nieuwsgierig of er alweer wat van mijn gewicht af is, maar ik probeer echt maar eens per maand te wegen.

Vanochtend was het weer zover: tijd om te wegen. Ik was natuurlijk erg nieuwsgierig wat de teller op de weegschaal deze keer aan zou geven. En ja... mijn gewicht is weer wat geslonken. Er is namelijk 0,9 kilo af sinds de vorige keer en dat brengt de teller op -12,9 kilo. Daarnaast ben ik ook centimeters kwijt: 4 cm op precies te zijn.

De volgende mijlpaal komt steeds dichterbij :-).

Jochem Myjer - Even geduld aub

In het voorjaar van 2011 speelde Myjer enkele try-outs van deze show. Helaas moest hij zijn tournee onderbreken, nadat er een tumor in zijn ruggenmerg werd gevonden. Na een geslaagde operatie revalideerde hij ruim een jaar om eind 2012 - tegen alle verwachtingen in - weer kiplekker het podium op te springen. 

Wie had verwacht dat cabaretier Jochem Myjer weer druk springend, dansend en zingend op het podium zou staan toen bij hem een tumor in zijn ruggenmerg werd ontdekt? Hijzelf had het in ieder geval vlak na de operatie niet verwacht. En velen met hem, denk ik. Maar hij staat weer op het podium en hij weet nog steeds hele groepen mensen aan het lachen te krijgen.

Wat Myjer tegenwoordig ook voor elkaar krijgt, is om een hele zaal stil te krijgen. Hier en daar zelfs met een kleine traan erbij. Naast de zaal ontzettend veel te laten lachen, staat 'Even geduld aub' ook in het teken van de ziekte en hoe hij het toen beleefd heeft. Hij leest voor uit zijn dagboek, en laat daarmee zijn kwetsbare kant zien. Prachtig hoe hij zijn beide kanten laat zien in deze show. Dat maakt hem nog veelzijdiger dan hij al was.

Myjer weet nog steeds perfect hoe hij de mensen moet laten lachen. Of hij nu zingt, danst, druk heen en weer loopt, iemand imiteert of een anekdote verteld; de gehele zaal ligt helemaal dubbel. Ook zorgt hij ervoor dat je niet meer normaal naar een musical kunt kijken of naar een nummer van Enrique Iglesias kunt luisteren ;-). Hij waarschuwt je daar van tevoren wel even voor, maar meteen daarna komt de grap... en dan is het al te laat, haha.

'Even geduld aub' is een show die menig cabaretliefhebber gezien wil hebben (of al gezien heeft). Met een grote lach en af en toe een kleine traan is het gewoon genieten. Ik hoop dat ik nog eens naar een show van hem zal gaan.

Als afsluiting een klein stukje uit Myjers vorige show 'De rust zelve'