Dennis Lehane – Nachtleven **

'Nachtleven' speelt zich af in 1926. De tijd waarin tijdens de drooglegging de illegale stokerijen op grote schaal ontstaan. Alle soorten criminelen zien hun kans schoon om toe te slaan. Een van hen is Joe Coughlin. Hij staat op het punt om het te gaan maken in de onderwereld.

Tijdens een zeer spannende overval op een gokhal ontmoet Joe de prachtige Emma. Hij is meteen verliefd en kan zijn aandacht niet meer goed bij "zijn werk" houden. Een probleem: zij is het liefje van de beroemde en beruchte gangster Albert White. In het diepste geheim ontmoeten de twee elkaar en kan de liefde opbloeien. Maar voor hoelang?

Dat is niet het enige probleem voor Joe. Zijn reis in de onderwereld brengt hem van Boston naar Cuba. Hier lijkt maar een ding zeker te zijn: je gaat dood. Het is alleen de vraag hoe en wanneer dit gaat gebeuren. Kan Joe zich onttrekken aan dit lot?

De flaptekst van 'Nachtleven' belooft een spannend en boeiend boek, waarbij je haast op het puntje van je stoel zal gaan zitten. Lehane heeft alle ingrediënten gebruikt om dit waar te gaan maken: een crimineel, een onbereikbare liefde, een grote gangster en diverse misdaden. Dan kan het toch haast niet meer mis gaan...

Helaas zijn mijn verwachtingen niet uitgekomen. Er zit zeker spanning in dit boek, maar het is onvoldoende aanwezig om het in het hele boek vol te houden en om ervoor te zorgen dat je geconcentreerd blijft lezen. Dat komt met name door de schrijfstijl. Het lijkt op sommige momenten haast een zakelijke manier van schrijven. Daardoor lukte het mij niet om echt goed in het verhaal te komen. Het boek wordt hier zo nu en dan door afgeremd. En dat is jammer.

Joe Coughlin is overigens geen onbekende voor de liefhebbers van Lehane. Hij is de zoon van Danny Coughlin, de agent uit het boek 'De infiltrant' (2008).

Auteur: Dennis Lehane
Titel: Nachtleven
Genre: Thriller
Uitgeverij: Ambo|Anthos
ISBN: 9789041422156
Aantal pagina's: 413

Steve Mosby – Donkere kamer ***

Er wordt een vrouw doodgeslagen in haar achtertuin. Inspecteur Andrew Hicks verdenkt meteen de ex. Hicks is er namelijk van overtuigd dat elke moord een duidelijke verklaring en een heldere motivatie heeft. Zijn collega's zijn het daar niet helemaal mee eens.

Dan volgt er een tweede slachtoffer, die op dezelfde manier is vermoord. Hicks en zijn collega's kunnen geen enkel verband vinden tussen de beide moordzaken, waardoor het onderzoek vast lijkt te lopen. Als er nog meer dezelfde moorden worden gepleegd, is Andrew de wanhoop nabij. Welke seriemoordenaar zit hierachter? En wat is zijn/haar motief?

Daarnaast staat Hicks op het punt om vader te worden. Hij weet eigenlijk niet zo goed wat hij daarvan moet vinden. Hoe dichter hij bij de moordenaar komt, hoe meer hij met zijn verleden en het grote geheim dat hij met zich meedraagt wordt geconfronteerd. Zal zijn angst om vader te worden uiteindelijk weggaan? En ontdekt hij op tijd wie de moordenaar is?

In 'Donkere kamer' gebruikt Steve Mosby een heleboel kleine verhaallijnen, waaronder de verschillende moorden, een zeer jonge getuige (maar waarvan?) en een inspecteur die in een huwelijkscrisis zit met zijn hoogzwangere vrouw. Het zorgt ervoor dat het boek in eerste instantie uit allerlei losse onderdelen lijkt te bestaan die weinig met elkaar te maken hebben. Dat werkt nogal verwarrend in het begin. Uiteindelijk komen alle verhaallijnen bijeen en klopt het als geheel, maar daarvoor moet je je soms wel door het boek heen worstelen.

Mosby zorgt er wel voor dat je benieuwd blijft wie nu de moordenaar is en vooral ook wat het motief is. De moorden uit 'Donkere kamer' lijken namelijk weinig met elkaar gemeen te hebben. Samen met inspecteur Hicks ga je op onderzoek uit en kom je meer te weten over de slachtoffers, over Hicks zelf en uiteindelijk ook over de moordenaar. Al met al is het een aardig boek om te lezen.

Auteur: Steve Mosby
Titel: Donkere kamer
Genre: Thriller
Uitgeverij: A.W. Bruna Uitgevers
ISBN: 9789400501997
Aantal pagina's: 256

De invloed van een hype

Sommige boeken zijn zo populair dat ze wekenlang bovenaan de meest verkochte boekenlijsten staan. Iedereen heeft ze gelezen of wil ze gelezen hebben. Oftewel: er is een hype ontstaan. Momenteel is dat het geval rondom de trilogie 'Vijftig Tinten' van E.L. James.

Ik kijk regelmatig naar de top 10 van De Bestseller 60 om te zien welke boeken daarin staan en welke ik daarvan niet mag missen. Zo nu en dan duikt er in deze boekenlijst een hype op. Een boek dat wekenlang in de hoogste regionen staat, waar dan veel over gepraat wordt en waar iedereen een mening over heeft. Zo gingen onder andere de Harry Potter-boeken, 'De Da Vince Code' van Dan Brown en de Millennium-trilogie van Stieg Larsson de erotische thriller voor. Stuk voor stuk boeken die ik met veel plezier heb gelezen.

Toen was daar ineens het boek 'Vijftig Tinten Grijs'. Een boek vol erotiek, waar alle vrouwen in Groot-Brittannië enthousiast over waren. De rage sloeg over naar Nederland. Mijn nieuwsgierigheid werd gewekt. Ik kreeg de kans om het boek voor Leesfanaten te lezen en te recenseren. Zou het ook deze keer positief voor me uitpakken?

Met hooggespannen verwachtingen ben ik het boek gaan lezen. Waarschijnlijk zijn mijn verwachtingen te hooggespannen geweest. Het boek viel namelijk ontzettend tegen. Amper een verhaallijn, veel seksscènes en onwaarschijnlijke hoofdpersonages... het is eigenlijk gewoon een erotisch verhaal. Geef mij dan maar liever een literaire thriller of een luchtige chicklit.

De ene hype is de andere niet, maar ze hebben een ding gemeen. Je wordt nieuwsgierig gemaakt naar iets nieuws. Je wilt erover mee kunnen praten en er een mening over hebben. En dat zorgt ervoor dat je dat populaire boek gaat lezen. De ene keer sluit je het met een goed gevoel, de andere keer niet. Maar geldt dat eigenlijk niet voor elk boek waar je aan begint?

Wat mij betreft, domineert de 'Vijftig Tinten'-trilogie lang genoeg de lijstjes. Het is tijd voor een nieuwe hype. Welke auteur krijgt het dit keer elkaar?