In ‘Dagboek van een hufter’ staat het leven van Sjors van Linge centraal. Sjors heeft geen moeder meer, een vader die vaker dronken dan nuchter is en is het mikpunt van pesterijen. Hij is ontzettend eenzaam en kent het begrip “liefde” niet.
Dan ontmoet hij Feline, die net zo eenzaam is als hijzelf. Zij lijken in elkaar hun soulmate gevonden te hebben. Maar dan raakt Sjors onbedoeld betrokken bij enkele vervelende gebeurtenissen met verstrekkende gevolgen.
Jaren later leeft Sjors nog steeds met dit grote geheim dat hij aan niemand verteld heeft. Dan ontmoet hij Sacha op wie hij stapelverliefd wordt. Wat gebeurt er als Sjors zijn geheim aan Sacha verteld?
‘Dagboek van een hufter’ is alweer het derde boek van Patrick van Rhijn. Na twee boeken die gebaseerd waren op Van Rhijns leven en de situatie omtrent zijn dochtertje, gaat het deze keer over iets heel anders. Over “een hufter” welteverstaan. Want als je ontdekt wat Sjors heeft gedaan, is dat waarschijnlijk een van de eerste woorden die in je opkomt. Maar tegelijkertijd is Sjors dat ook weer niet. Doordat je over zijn jeugd leest – hoe vervelend en liefdeloos die eigenlijk was – kun je niet anders dan ook een beetje van hem gaan houden. Het is knap als je dat als auteur kunt bereiken.
Net als zijn twee voorgaande boeken (‘Weg van Lila’ en ‘Vaderstad’) leest ook dit boek heerlijk weg. Patrick van Rhijn heeft een prettige schrijfstijl en hij weet de spanning goed op te bouwen, zodat je het boek in een dag uit wilt lezen. Je wilt gewoon weten wat Sjors’ geheim is en hoe Sacha daarmee omgaat.
Ik heb wederom genoten van een boek van Patrick van Rhijn… en kijk al uit naar zijn volgende boek!
Auteur: Patrick van Rhijn
Titel: Dagboek van een hufter
Genre: Roman
Uitgeverij: Karakter Uitgevers BV
ISBN: 9789061123880
Aantal pagina’s: 269
zondag 24 april 2011
vrijdag 22 april 2011
Marjek - Gerechtigheid **
In ‘Gerechtigheid’ maken we kennis met Vania, een politieagente in België. Ze heeft samen met haar collega Jean een vreemd ongeluk gehad. Zij heeft er weinig aan overgehouden, maar Jean ligt in coma in het ziekenhuis.
Als Vania weer aan het werk gaat, mag ze geen onderzoek doen naar het ongeval. In plaats daarvan moet ze zich bezighouden met dreigtelefoontjes van Tanika, de manager / projectleider van een nog te openen winkelcentrum. Hoe verder Vania zich in de dreigtelefoontjes en het nieuwe winkelcentrum verdiept, hoe meer ze te weten komt over het vreemde ongeluk van Jean en haar. Is het dan toch geen ongeval geweest?
Ik las de flaptekst van dit boek en die klonk interessant. Ik had nog nooit een (thriller)boek met in de hoofdrol de Belgische politie gelezen, maar ik kijk wel regelmatig naar ‘Flikken’ en ‘Flikken: Gent’. Dus mijn nieuwsgierigheid was gewekt.
Helaas heeft het boek me niet voldoende kunnen boeien. De manier van schrijven vond ik vrij kinderlijk, waardoor het verhaal niet lekker leest. Ook de alinea-indeling helpt daar niet bij. Alle hoofdstukken bestaan uit een grote alinea, terwijl er vaak meerdere plaatsen en situaties in een hoofdstuk beschreven worden. Lees je in de ene zin nog over Vania op het politiebureau, ben je in de volgende zin ineens in een haven. Het gebruik van witregels was prettig geweest.
Er zitten voor mijn gevoel ook wat ongeloofwaardigheden in. Het beste voorbeeld daarvan is Tanika. Zij is een slachtoffer van dreigtelefoontjes en werkt als een soort projectleider bij een nieuw te bouwen winkelcentrum. Maar ineens wordt ze “de nieuwe partner” van Vania, en helpt ze mee met het politieonderzoek. Het lijkt me dat dat in het echte leven niet zomaar gebeurt.
Het boek eindigt met “Wordt vervolgd”, en heeft dus een open einde. Ik ben geen groot fan van open eindes. Ik vind het prettig als een verhaal binnen het boek wordt afgerond, of dat er voldoende aanknopingspunten zijn om het einde zelf in te vullen. Om het vervolg van dit verhaal te weten, moet je het volgende boek gaan lezen. En ik weet niet of ik dat nog zal gaan doen.
Wat ik dan nog wel leuk aan het boek vond, waren de Belgische woorden en uitdrukkingen die genoemd worden, zoals “flikken”, het veelvuldig gebruik van het woord “ge” en “een job”. Bij Belgische politieseries op de Nederlandse televisie worden deze woorden altijd naar een Nederlandse variant vertaald, dus het is leuk om de originele woorden eens te lezen.
Auteur: Marjek
Titel: Gerechtigheid
Genre: Thriller
Uitgeverij: Free Musketeers
ISBN: 9789048409563
Aantal pagina’s: 197
Als Vania weer aan het werk gaat, mag ze geen onderzoek doen naar het ongeval. In plaats daarvan moet ze zich bezighouden met dreigtelefoontjes van Tanika, de manager / projectleider van een nog te openen winkelcentrum. Hoe verder Vania zich in de dreigtelefoontjes en het nieuwe winkelcentrum verdiept, hoe meer ze te weten komt over het vreemde ongeluk van Jean en haar. Is het dan toch geen ongeval geweest?
Ik las de flaptekst van dit boek en die klonk interessant. Ik had nog nooit een (thriller)boek met in de hoofdrol de Belgische politie gelezen, maar ik kijk wel regelmatig naar ‘Flikken’ en ‘Flikken: Gent’. Dus mijn nieuwsgierigheid was gewekt.
Helaas heeft het boek me niet voldoende kunnen boeien. De manier van schrijven vond ik vrij kinderlijk, waardoor het verhaal niet lekker leest. Ook de alinea-indeling helpt daar niet bij. Alle hoofdstukken bestaan uit een grote alinea, terwijl er vaak meerdere plaatsen en situaties in een hoofdstuk beschreven worden. Lees je in de ene zin nog over Vania op het politiebureau, ben je in de volgende zin ineens in een haven. Het gebruik van witregels was prettig geweest.
Er zitten voor mijn gevoel ook wat ongeloofwaardigheden in. Het beste voorbeeld daarvan is Tanika. Zij is een slachtoffer van dreigtelefoontjes en werkt als een soort projectleider bij een nieuw te bouwen winkelcentrum. Maar ineens wordt ze “de nieuwe partner” van Vania, en helpt ze mee met het politieonderzoek. Het lijkt me dat dat in het echte leven niet zomaar gebeurt.
Het boek eindigt met “Wordt vervolgd”, en heeft dus een open einde. Ik ben geen groot fan van open eindes. Ik vind het prettig als een verhaal binnen het boek wordt afgerond, of dat er voldoende aanknopingspunten zijn om het einde zelf in te vullen. Om het vervolg van dit verhaal te weten, moet je het volgende boek gaan lezen. En ik weet niet of ik dat nog zal gaan doen.
Wat ik dan nog wel leuk aan het boek vond, waren de Belgische woorden en uitdrukkingen die genoemd worden, zoals “flikken”, het veelvuldig gebruik van het woord “ge” en “een job”. Bij Belgische politieseries op de Nederlandse televisie worden deze woorden altijd naar een Nederlandse variant vertaald, dus het is leuk om de originele woorden eens te lezen.
Auteur: Marjek
Titel: Gerechtigheid
Genre: Thriller
Uitgeverij: Free Musketeers
ISBN: 9789048409563
Aantal pagina’s: 197
maandag 11 april 2011
Camilla Läckberg - Vuurtorenwachter ****
Na een ziekteperiode gaat Patrick Hedström – inspecteur bij de politie van Fjällbacka – weer aan het werk. Hij hoopt rustig te kunnen beginnen, maar dan vindt er een moord plaats. Mats Sverin wordt dood in zijn appartement gevonden. Hij is vermoord. De grote vraag is wie heeft hem vermoord en waarom?
Patrick begint het leven van Mats in kaart te brengen om erachter te komen waarom Sverin vermoord is. Maar dat is het begin van een moeizaam proces, waarin Patrick en zijn team er uiteindelijk achter komen wie de dader is. Ondertussen speelt er privé ook nog het een en ander bij Patrick en zijn vrouw Erica, mede door de ziekteperiode van Patrick en het auto-ongeluk van Erica.
‘Vuurtorenwachter’ is het zevende deel in de serie boeken over Patrick Hedström. Elk boek behandelt een eigen zaak, die in elk boek afgerond wordt. Het verloop van het leven van Patrick en Erica loopt door alle delen heen. Het is afzonderlijk per boek wel te volgen, omdat er wat terugblikken in zitten. Maar het is het beste te volgen als je de delen ‘in de juiste volgorde’ leest.
Camilla Läckberg heeft een soort gave als het op het schrijven van literaire thrillers aankomt, vind ik. Ze krijgt het voor elkaar om een zeer sterk plot te schrijven, dat je meteen in het verhaal zuigt en pas weer loslaat als je het boek hebt dichtgeslagen. Dat geldt ook voor haar nieuwste boek ‘Vuurtorenwachter’.
Je leest in dit boek als het ware twee verhalen. In het heden gaat het over de moorzaak van Mats Sverin; in het verleden (in 1870) over Karl en Emelie die op het eiland Graskär wonen. In het begin lijken deze twee verhalen niks met elkaar te maken te hebben, maar daar komt geleidelijk verandering in. Je blijkt beide verhalen nodig te hebben om tot de ontknoping te komen en deze te begrijpen. Ik vind het heel sterk in dit boek hoe beide verhalen met elkaar verweven zijn.
De spanning richting de ontknoping van het verhaal verloopt geleidelijk. Je leert alle potentiële verdachten kennen, gaat een theorie vormen wie het heeft gedaan en waarom, probeert het verhaal uit het verleden en het heden aan elkaar te verbinden… en dan volgt ineens de ontknoping. Voor mij was het uiteindelijk een verrassing wie het gedaan had en wat het motief was.
Auteur: Camilla Läckberg
Titel: Vuurtorenwachter
Genre: Thriller
Uitgeverij: Anthos
ISBN: 9789041416018
Aantal pagina’s: 424
Patrick begint het leven van Mats in kaart te brengen om erachter te komen waarom Sverin vermoord is. Maar dat is het begin van een moeizaam proces, waarin Patrick en zijn team er uiteindelijk achter komen wie de dader is. Ondertussen speelt er privé ook nog het een en ander bij Patrick en zijn vrouw Erica, mede door de ziekteperiode van Patrick en het auto-ongeluk van Erica.
‘Vuurtorenwachter’ is het zevende deel in de serie boeken over Patrick Hedström. Elk boek behandelt een eigen zaak, die in elk boek afgerond wordt. Het verloop van het leven van Patrick en Erica loopt door alle delen heen. Het is afzonderlijk per boek wel te volgen, omdat er wat terugblikken in zitten. Maar het is het beste te volgen als je de delen ‘in de juiste volgorde’ leest.
Camilla Läckberg heeft een soort gave als het op het schrijven van literaire thrillers aankomt, vind ik. Ze krijgt het voor elkaar om een zeer sterk plot te schrijven, dat je meteen in het verhaal zuigt en pas weer loslaat als je het boek hebt dichtgeslagen. Dat geldt ook voor haar nieuwste boek ‘Vuurtorenwachter’.
Je leest in dit boek als het ware twee verhalen. In het heden gaat het over de moorzaak van Mats Sverin; in het verleden (in 1870) over Karl en Emelie die op het eiland Graskär wonen. In het begin lijken deze twee verhalen niks met elkaar te maken te hebben, maar daar komt geleidelijk verandering in. Je blijkt beide verhalen nodig te hebben om tot de ontknoping te komen en deze te begrijpen. Ik vind het heel sterk in dit boek hoe beide verhalen met elkaar verweven zijn.
De spanning richting de ontknoping van het verhaal verloopt geleidelijk. Je leert alle potentiële verdachten kennen, gaat een theorie vormen wie het heeft gedaan en waarom, probeert het verhaal uit het verleden en het heden aan elkaar te verbinden… en dan volgt ineens de ontknoping. Voor mij was het uiteindelijk een verrassing wie het gedaan had en wat het motief was.
Auteur: Camilla Läckberg
Titel: Vuurtorenwachter
Genre: Thriller
Uitgeverij: Anthos
ISBN: 9789041416018
Aantal pagina’s: 424
Abonneren op:
Posts (Atom)


