vrijdag 22 april 2011

Marjek - Gerechtigheid **

In ‘Gerechtigheid’ maken we kennis met Vania, een politieagente in België. Ze heeft samen met haar collega Jean een vreemd ongeluk gehad. Zij heeft er weinig aan overgehouden, maar Jean ligt in coma in het ziekenhuis.

Als Vania weer aan het werk gaat, mag ze geen onderzoek doen naar het ongeval. In plaats daarvan moet ze zich bezighouden met dreigtelefoontjes van Tanika, de manager / projectleider van een nog te openen winkelcentrum. Hoe verder Vania zich in de dreigtelefoontjes en het nieuwe winkelcentrum verdiept, hoe meer ze te weten komt over het vreemde ongeluk van Jean en haar. Is het dan toch geen ongeval geweest?

Ik las de flaptekst van dit boek en die klonk interessant. Ik had nog nooit een (thriller)boek met in de hoofdrol de Belgische politie gelezen, maar ik kijk wel regelmatig naar ‘Flikken’ en ‘Flikken: Gent’. Dus mijn nieuwsgierigheid was gewekt.

Helaas heeft het boek me niet voldoende kunnen boeien. De manier van schrijven vond ik vrij kinderlijk, waardoor het verhaal niet lekker leest. Ook de alinea-indeling helpt daar niet bij. Alle hoofdstukken bestaan uit een grote alinea, terwijl er vaak meerdere plaatsen en situaties in een hoofdstuk beschreven worden. Lees je in de ene zin nog over Vania op het politiebureau, ben je in de volgende zin ineens in een haven. Het gebruik van witregels was prettig geweest.

Er zitten voor mijn gevoel ook wat ongeloofwaardigheden in. Het beste voorbeeld daarvan is Tanika. Zij is een slachtoffer van dreigtelefoontjes en werkt als een soort projectleider bij een nieuw te bouwen winkelcentrum. Maar ineens wordt ze “de nieuwe partner” van Vania, en helpt ze mee met het politieonderzoek. Het lijkt me dat dat in het echte leven niet zomaar gebeurt.

Het boek eindigt met “Wordt vervolgd”, en heeft dus een open einde. Ik ben geen groot fan van open eindes. Ik vind het prettig als een verhaal binnen het boek wordt afgerond, of dat er voldoende aanknopingspunten zijn om het einde zelf in te vullen. Om het vervolg van dit verhaal te weten, moet je het volgende boek gaan lezen. En ik weet niet of ik dat nog zal gaan doen.

Wat ik dan nog wel leuk aan het boek vond, waren de Belgische woorden en uitdrukkingen die genoemd worden, zoals “flikken”, het veelvuldig gebruik van het woord “ge” en “een job”. Bij Belgische politieseries op de Nederlandse televisie worden deze woorden altijd naar een Nederlandse variant vertaald, dus het is leuk om de originele woorden eens te lezen.

Auteur: Marjek
Titel: Gerechtigheid
Genre: Thriller
Uitgeverij: Free Musketeers
ISBN: 9789048409563
Aantal pagina’s: 197

maandag 11 april 2011

Camilla Läckberg - Vuurtorenwachter ****

Na een ziekteperiode gaat Patrick Hedström – inspecteur bij de politie van Fjällbacka – weer aan het werk. Hij hoopt rustig te kunnen beginnen, maar dan vindt er een moord plaats. Mats Sverin wordt dood in zijn appartement gevonden. Hij is vermoord. De grote vraag is wie heeft hem vermoord en waarom?

Patrick begint het leven van Mats in kaart te brengen om erachter te komen waarom Sverin vermoord is. Maar dat is het begin van een moeizaam proces, waarin Patrick en zijn team er uiteindelijk achter komen wie de dader is. Ondertussen speelt er privé ook nog het een en ander bij Patrick en zijn vrouw Erica, mede door de ziekteperiode van Patrick en het auto-ongeluk van Erica.

‘Vuurtorenwachter’ is het zevende deel in de serie boeken over Patrick Hedström. Elk boek behandelt een eigen zaak, die in elk boek afgerond wordt. Het verloop van het leven van Patrick en Erica loopt door alle delen heen. Het is afzonderlijk per boek wel te volgen, omdat er wat terugblikken in zitten. Maar het is het beste te volgen als je de delen ‘in de juiste volgorde’ leest.

Camilla Läckberg heeft een soort gave als het op het schrijven van literaire thrillers aankomt, vind ik. Ze krijgt het voor elkaar om een zeer sterk plot te schrijven, dat je meteen in het verhaal zuigt en pas weer loslaat als je het boek hebt dichtgeslagen. Dat geldt ook voor haar nieuwste boek ‘Vuurtorenwachter’.

Je leest in dit boek als het ware twee verhalen. In het heden gaat het over de moorzaak van Mats Sverin; in het verleden (in 1870) over Karl en Emelie die op het eiland Graskär wonen. In het begin lijken deze twee verhalen niks met elkaar te maken te hebben, maar daar komt geleidelijk verandering in. Je blijkt beide verhalen nodig te hebben om tot de ontknoping te komen en deze te begrijpen. Ik vind het heel sterk in dit boek hoe beide verhalen met elkaar verweven zijn.

De spanning richting de ontknoping van het verhaal verloopt geleidelijk. Je leert alle potentiële verdachten kennen, gaat een theorie vormen wie het heeft gedaan en waarom, probeert het verhaal uit het verleden en het heden aan elkaar te verbinden… en dan volgt ineens de ontknoping. Voor mij was het uiteindelijk een verrassing wie het gedaan had en wat het motief was.

Auteur: Camilla Läckberg
Titel: Vuurtorenwachter
Genre: Thriller
Uitgeverij: Anthos
ISBN: 9789041416018
Aantal pagina’s: 424

zaterdag 9 april 2011

Patrick van Rhijn - Vaderstad ****

‘Vaderstad’ is het vervolg op ‘Weg van Lila’. In laatstgenoemde boek lezen we dat de 4-jarige Lila bij haar moeder Mikki in Zweden gaat wonen. Djon is hier kapot van. In ‘Vaderstad’ probeert Djon Maas zijn leven weer op de rails te krijgen. Hij gaat weer aan het werk, hij gaat weer uit… maar hij blijft met zijn gedachten bij Lila. Hij mist haar ontzettend.

Via de telefoon probeert hij zo goed en zo kwaad als het kan contact met haar te onderhouden. Maar als hij merkt dat Lila steeds meer Zweeds begint te praten, steeds minder de Nederlandse taal beheerst en – het ergste – steeds minder interesse in haar vader toont, neemt Djon een rigoureus besluit. Hij vertrekt naar Zweden om zijn dochtertje voor zichzelf terug te winnen. Maar is dit wel de juiste beslissing? Of maakt het alles alleen maar erger?

Na ‘Weg van Lila’ was ik ontzettend benieuwd naar het tweede boek van Patrick van Rhijn. Zijn debuutroman vond ik geweldig, dus ik had hoge verwachtingen voor ‘Vaderstad’. Patrick van Rhijn heeft mijn hoge verwachtingen waargemaakt in zijn tweede roman. ‘Vaderstad’ is een geweldig boek, dat je – net als ‘Weg van Lila’ – in een ruk uit wilt lezen. Je wilt gewoon weten hoe het verhaal afloopt.

Je leeft mee met Djon en zijn wanhoop, die steeds groter wordt. Of je nu wel of geen kinderen hebt, je kunt je wel een beeld vormen hoe het is om je kind kwijt te raken. Dat komt mede door de realistische en rechtdoorzee manier van schrijven. Patrick van Rhijn weet hoe hij je mee moet nemen in dit verhaal en hoe hij je mee kan laten leven met de hoofdpersoon. Knap hoe hij dat voor elkaar krijgt.

In principe kun je ‘Vaderstad’ als losse roman lezen, omdat het verhaal op zichzelf staand is. Maar voor het complete verhaal raad ik aan om eerst ‘Weg van Lila’ en daarna ‘Vaderstad’ te lezen.

Nog een leuk detail: bij dit boek zit een soundtrack, gezongen door de fantastische zangeres Nina June. Het nummer ‘Vaderstad’ past perfect bij het verhaal.

Auteur: Patrick van Rhijn
Titel: Vaderstad
Genre: Roman
Uitgeverij: Karakter Uitgevers BV
ISBN: 9789061123880
Aantal pagina’s: 271