maandag 11 april 2011

Camilla Läckberg - Vuurtorenwachter ****

Na een ziekteperiode gaat Patrick Hedström – inspecteur bij de politie van Fjällbacka – weer aan het werk. Hij hoopt rustig te kunnen beginnen, maar dan vindt er een moord plaats. Mats Sverin wordt dood in zijn appartement gevonden. Hij is vermoord. De grote vraag is wie heeft hem vermoord en waarom?

Patrick begint het leven van Mats in kaart te brengen om erachter te komen waarom Sverin vermoord is. Maar dat is het begin van een moeizaam proces, waarin Patrick en zijn team er uiteindelijk achter komen wie de dader is. Ondertussen speelt er privé ook nog het een en ander bij Patrick en zijn vrouw Erica, mede door de ziekteperiode van Patrick en het auto-ongeluk van Erica.

‘Vuurtorenwachter’ is het zevende deel in de serie boeken over Patrick Hedström. Elk boek behandelt een eigen zaak, die in elk boek afgerond wordt. Het verloop van het leven van Patrick en Erica loopt door alle delen heen. Het is afzonderlijk per boek wel te volgen, omdat er wat terugblikken in zitten. Maar het is het beste te volgen als je de delen ‘in de juiste volgorde’ leest.

Camilla Läckberg heeft een soort gave als het op het schrijven van literaire thrillers aankomt, vind ik. Ze krijgt het voor elkaar om een zeer sterk plot te schrijven, dat je meteen in het verhaal zuigt en pas weer loslaat als je het boek hebt dichtgeslagen. Dat geldt ook voor haar nieuwste boek ‘Vuurtorenwachter’.

Je leest in dit boek als het ware twee verhalen. In het heden gaat het over de moorzaak van Mats Sverin; in het verleden (in 1870) over Karl en Emelie die op het eiland Graskär wonen. In het begin lijken deze twee verhalen niks met elkaar te maken te hebben, maar daar komt geleidelijk verandering in. Je blijkt beide verhalen nodig te hebben om tot de ontknoping te komen en deze te begrijpen. Ik vind het heel sterk in dit boek hoe beide verhalen met elkaar verweven zijn.

De spanning richting de ontknoping van het verhaal verloopt geleidelijk. Je leert alle potentiële verdachten kennen, gaat een theorie vormen wie het heeft gedaan en waarom, probeert het verhaal uit het verleden en het heden aan elkaar te verbinden… en dan volgt ineens de ontknoping. Voor mij was het uiteindelijk een verrassing wie het gedaan had en wat het motief was.

Auteur: Camilla Läckberg
Titel: Vuurtorenwachter
Genre: Thriller
Uitgeverij: Anthos
ISBN: 9789041416018
Aantal pagina’s: 424

zaterdag 9 april 2011

Patrick van Rhijn - Vaderstad ****

‘Vaderstad’ is het vervolg op ‘Weg van Lila’. In laatstgenoemde boek lezen we dat de 4-jarige Lila bij haar moeder Mikki in Zweden gaat wonen. Djon is hier kapot van. In ‘Vaderstad’ probeert Djon Maas zijn leven weer op de rails te krijgen. Hij gaat weer aan het werk, hij gaat weer uit… maar hij blijft met zijn gedachten bij Lila. Hij mist haar ontzettend.

Via de telefoon probeert hij zo goed en zo kwaad als het kan contact met haar te onderhouden. Maar als hij merkt dat Lila steeds meer Zweeds begint te praten, steeds minder de Nederlandse taal beheerst en – het ergste – steeds minder interesse in haar vader toont, neemt Djon een rigoureus besluit. Hij vertrekt naar Zweden om zijn dochtertje voor zichzelf terug te winnen. Maar is dit wel de juiste beslissing? Of maakt het alles alleen maar erger?

Na ‘Weg van Lila’ was ik ontzettend benieuwd naar het tweede boek van Patrick van Rhijn. Zijn debuutroman vond ik geweldig, dus ik had hoge verwachtingen voor ‘Vaderstad’. Patrick van Rhijn heeft mijn hoge verwachtingen waargemaakt in zijn tweede roman. ‘Vaderstad’ is een geweldig boek, dat je – net als ‘Weg van Lila’ – in een ruk uit wilt lezen. Je wilt gewoon weten hoe het verhaal afloopt.

Je leeft mee met Djon en zijn wanhoop, die steeds groter wordt. Of je nu wel of geen kinderen hebt, je kunt je wel een beeld vormen hoe het is om je kind kwijt te raken. Dat komt mede door de realistische en rechtdoorzee manier van schrijven. Patrick van Rhijn weet hoe hij je mee moet nemen in dit verhaal en hoe hij je mee kan laten leven met de hoofdpersoon. Knap hoe hij dat voor elkaar krijgt.

In principe kun je ‘Vaderstad’ als losse roman lezen, omdat het verhaal op zichzelf staand is. Maar voor het complete verhaal raad ik aan om eerst ‘Weg van Lila’ en daarna ‘Vaderstad’ te lezen.

Nog een leuk detail: bij dit boek zit een soundtrack, gezongen door de fantastische zangeres Nina June. Het nummer ‘Vaderstad’ past perfect bij het verhaal.

Auteur: Patrick van Rhijn
Titel: Vaderstad
Genre: Roman
Uitgeverij: Karakter Uitgevers BV
ISBN: 9789061123880
Aantal pagina’s: 271

vrijdag 8 april 2011

Joost Zwagerman - Alles is gekleurd ****

‘Alles is gekleurd’ staat vol essays van de hand van Joost Zwagerman, die allen onder het motto Als je goed om je heen kijkt, zie je dat alles gekleurd is van K. Schippers vallen. Joost Zwagerman heeft het in zijn essays in de meeste brede zin van de woorden over kunst, literatuur en popcultuur.

Wat kun je zoal verwachten? ‘Het late werk van Mark Rothko’, ‘In gesprek met Lou Reed’, ‘Erwin Olaf schildert’, ‘Bril is dood’, ‘Ik Jan Cremer’, ‘Zwijgen en spreken van het supermodel’ en ‘Patiënt Vincent van Gogh’… om enkele voorbeelden te noemen. Elke essay is een op zichzelf staand verhaal, en alles wordt als het ware met elkaar verbonden door het eerdergenoemde motto van K. Schippers.

Joost Zwagerman is voor mij een begrip binnen de Nederlandse literatuur. Op de middelbare school maakte ik kennis met hem door middel van ‘Vals licht’ en ‘Chaos en Rumoer’. Dat laatste boek overigens tot ongenoegen van mijn docent Nederlands, die dat nou niet het meest geweldige boek van Zwagerman vond. Maar dat terzijde…

Sindsdien lees ik graag het werk van Joost Zwagerman, en luister ik graag naar zijn (televisie)optredens bij onder andere ‘De Wereld Draait Door’. Ik verheugde me dan ook ontzettend op dit nieuwste boek ‘Alles is gekleurd’. Ik vond de kaft er al prachtig uitzien, en hoopte dat het boek dat ook zou zijn. En dat was gelukkig het geval.

Wat schrijft Zwagerman geweldige essays over kunst, literatuur en popcultuur. En wat is het daardoor een genot om dit boek te lezen. Of het nu over Mark Rothko, Kate Moss of Martin Bril gaat… het wordt op een boeiende en meeslepende manier geschreven. Dat maakt het gemakkelijk en prettig om dit boek te lezen. We zijn weer een mooi juweeltje van Joost Zwagerman rijker, vind ik.

Ik wil nog wel een van mijn favoriete stukken uit dit boek noemen, en dat is het laatste verhaal ‘Busje schept man’. In amper vijf bladzijdes lees je hoe een man door een jongen geduwd wordt en daardoor door een busje wordt aangereden. Hij raakt gewond, maar is hier niet kwaad over. Zwagerman laat zien dat deze man niet bij de pakken neer gaat zitten, maar het verkeer weer ingaat om – zoals de hoofdpersoon het zelf zegt – “lieve mensen te ontmoeten”. Je moet dit verhaal (en de rest van het boek) gewoon lezen!

Auteur: Joost Zwagerman
Titel: Alles is gekleurd
Genre: Roman
Uitgeverij: Uitgeverij De Arbeiderspers
ISBN: 9789029573825
Aantal pagina’s: 386