We hadden geluk, want het was vrij rustig in het park. We hoefden daardoor nergens lang te wachten... en soms konden we zelfs blijven zitten in een attractie. Teun stelde overal volop vragen. Zo vroeg hij bij elke Efteling-medewerker waar deze persoon naartoe ging, wat hij/zij verkocht, waar hij/zij woonde en hoe hij/zij heette. Bij de Fata Morgana vroeg hij zich ook regelmatig af hoe alle poppen heette. Zijn mondje stond niet stil... ;-)
In de rest van het Sprookjesbos kon hij overal vooraan staan om alles goed te bekijken en uit te proberen. Taartjes eten bij het huis van de heks (net zoals Hans en Grietje hadden gedaan), heel hard roepen om Klein Duimpje, stiekem aan de kroon van Draak Lichtgeraakt zitten en op zoek gaan naar alle zeven geitjes. Bij Vrouw Holle keek hij geconcentreerd waar ze bleef, maar hoorde hij toch ook wat er achter heb gezegd werd, namelijk:
Mevrouw: "Kijk, dat lijkt Oma wel!"
Teun (verontwaardigd): "Dat is Oma niet. Dat is mevrouw Holle!"
Zowel wij als de vrouw achter ons moesten er ontzettend om lachen. Teun keek ondertussen vol bewondering naar de sneeuw die naar beneden kwam...
Al met al hebben Robert en ik een heerlijke dag met Teun in De Efteling gehad. En weet je wat Teun uiteindelijk het leukste vond om te doen (en waar hij drie keer in is geweest)? De traptreintjes!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten