Ieder jaar in dezelfde periode kreeg ze een
brief. Altijd dezelfde tekst, altijd uitgeprinte letters. Het was nu al zeker
vijftien jaar geleden, maar de afzender bleef haar post sturen. Ze had geen
idee wie haar deze brief stuurde. Niemand wist wat er in de zomer van 1994 was
gebeurd. Ze had het nooit aan iemand verteld of ergens opgeschreven. Het zat
ergens ver weggestopt in haar geheugen. Ze dacht er eigenlijk nooit meer aan…
op een moment per jaar na dan.
Ze opende de brief en zag de tekst weer
staan. Na al die jaren liet het haar niet koud; ze kreeg nog steeds kippenvel
over heel haar lichaam. IK WEET WAT JE HEBT GEDAAN IN HET BOS, TRUT. JE ZULT
ERVOOR BOETEN. JE WEET NIET WANNEER. DAT WEET IK ALLEEN.
Ze vouwde de brief dicht, nadat ze ‘m gelezen
had, en stopte ‘m bij de anderen. Ze had ze allemaal bewaard en goed verstopt.
Niemand mocht ze vinden, vooral haar man niet. Hij zou het haar nooit vergeven…
Al zolang als ik me kan herinneren, roep ik dat ik "boeken(be)schrijfster" wil worden. Op de basisschool schreef ik letterlijk boekenbeschrijfster totdat iemand me vertelde wat dat inhield. Daarna maakte ik er boekenschrijfster van :-).
Het lijkt me geweldig om een geheel eigen boek te schrijven, en dat je dan op een dag de boekhandel binnenloopt en daar jouw boek ziet liggen. Dat is een droom die ik hopelijk ooit in vervulling kan laten gaan.
In de laatste klas van de middelbare school ben ik ooit aan een verhaal begonnen met als werktitel "De 6-gang". Het verhaal speelde zich af op een middelbare school en ging over een vriendinnengroep bestaande uit zes personen. Ook dat document heb ik nog. In totaal heb ik 23 pagina's geschreven.
Tijdens mijn universiteitsjaren heb ik er wel eens aan gedacht om het verhaal af te maken, maar ik merkte dat ik een heel andere schrijfstijl had. Daarom heb ik toen een proloog voor een spannend boek geschreven. Ik ontdekte in die tijd namelijk de spannende thrillers van onder andere Esther Verhoef en Simone van der Vlugt. Het leek (en lijkt) me geweldig om ook zo te kunnen schrijven. Helaas is het bij de proloog gebleven.
Sinds een paar maanden spookt mijn droom weer door mijn hoofd. Ik heb nu vrij veel vrije tijd, en daardoor de mogelijkheid om met schrijven bezig te zijn. Alleen heb ik er nog geen tijd voor genomen. Nu ik mijn proloog weer gelezen heb, begint het toch wel te kriebelen om er echt iets mee te gaan doen. Laat ik de daad maar eens bij het woord gaan voegen. Mijn voornemen vanaf volgende week: (minimaal) eens per week een dag aan schrijven spenderen. Eens kijken wat eruit voort zal vloeien...
Mooie proloog! Het zou mij aanzetten tot het lezen van de rest van het boek. Ik zeg doen! En ik wil het dan graag lezen. Al ben ik ook natuurlijk wel benieuwd naar de avonturen van de 6-gang ;-).
BeantwoordenVerwijderenBedankt Cyriella :-).
VerwijderenWie weet schrijf ik het verhaal van de 6-gang nog wel eens af ;-).
Gewoon doen. Volgens mij heb je best wel iets te pakken.
BeantwoordenVerwijderenHet zal niet altijd gemakkelijk zijn, maar je doet in ieder geval wat je altijd al wilde.
Zet 'm op!
Bedankt!
VerwijderenGewoon aan de slag gaan Kim. Schrijf omdat je het leuk vindt en omdat je gewoon zin heb om dat verhaal, de personages en alles neer te zetten zoals jij dat wil. Weet dat het ook gewoon hard werken is, vooral wanneer je de eerste versie af hebt en begint aan het schrappen, herschrijven, toevoegen, opnieuw ordenen etc. Ik denk dat in die fase ook veel mensen afhaken. Maar als je dan kunt doorzetten en ziet hoeveel beter het verhaal dan nog kan worden is dat werk het helemaal waard. Succes en ik ben heel benieuwd of we over een tijdje jouw naam in de boekwinkel tegenkomen.
BeantwoordenVerwijderenBedankt voor je reactie. Ik ga ervoor :-).
Verwijderen