Tante zijn

Een van de mooiste rollen in het leven is volgens mij die van tante (of voor mannen: oom). Ik heb het geluk dat alweer bijna acht jaar tante ben. Op 20 januari 2006 werd Isa geboren. Wat was het spannend en leuk tegelijkertijd om voor het eerste tante te worden. Wat was ze klein en lief en schattig en leuk bij de geboorte... en wat is de tijd snel gegaan!

Ik herinner me nog als de dag van gisteren dat ik haar voor de eerste keer in mijn armen had. Inmiddels zit Isa in groep 4, kan ze lezen en schrijven, en wordt ze volgend maand al acht jaar. Isa en ik hebben al veel met elkaar meegemaakt. Bezoekjes aan De Efteling (van het verkennen van Het Sprookjesbos tot wilde ritjes in de achtbanen), samen naar de theatervoorstelling van Kabouter Plop, wandelen door de bossen, plezier maken tijdens het oppassen met Oma Annemarie erbij... en zo kan ik nog wel even doorgaan. Het is prachtig om een klein babymeisje te zien opgroeien naar een schoolgaand meisje.

26 juni 2008 werd mijn tweede nichtje geboren, genaamd Eva. Ik mocht weer zo'n lief, schattig en leuk babymeisje in mijn armen houden. Het was minder spannend dan bij Isa, maar net zo leuk! Inmiddels die kleine Eva alweer 5 jaar. Ze gaat naar school en ze heeft het vooral graag over verliefd zijn, kussen en trouwen. Jullie kunnen je wel voorstellen hoe leuk zij het vindt dat ome Robert en tante Kim (eindelijk ;-)) gaan trouwen. Daar zou ik zo een hele blog over kunnen schrijven! Een van mijn mooiste momenten van dit jaar was op de 40-jarige trouwdag van mijn ouders. Eva zou een foto gaan maken als Opa Bert en Oma Annemarie elkaar een kusje zouden geven. Op het moment dat Opa en Oma dat deden, deed Eva de camera omlaag en keek vol verbazing naar haar grootouders. Daarna heeft ze alsnog de foto gemaakt.

Op 17 augustus 2012 kwam kleine Teun ter wereld. Wat ontzettend leuk om er een neefje bij te krijgen. Zou dat heel anders zijn dan een nichtje? Bij het geven van de fles in ieder geval niet! Wat was het leuk en lief om weer eens een baby vast te houden en de fles te mogen geven. Teun is een ontzettend vrolijk jongetje. Hij lacht heel veel, waardoor je zelf vrijwel automatisch mee gaat lachen. En hij is tegelijkertijd een deugniet. Het is prachtig om hem op te zien groeien en de wereld te ontdekken. Volgens mij duurt het lang meer voor hij veel gaat lopen en het kruipen voor gezien houdt. Mijn lees- en zangkunsten komen weer van pas tijdens het oppassen... alhoewel Teun wel een keer zijn vingertjes in zijn oren stopten toen ik een liedje voor hem zong. Had hij jeuk of vond hij dat ik vals zong ;-)?

Jullie hebben het waarschijnlijk al tussen de regels door gelezen: ik ben een zeer trotse tante en erg blij met mijn twee nichtjes en mijn neefje!