Schrijverscafé met Mensje van Keulen

Eens per maand organiseert Bibliotheek Eindhoven het Schrijverscafé, waarin een bekende auteur centraal staat. Hiermee wil de bibliotheek het leesplezier van mensen bevorderen. Deze maand was het de beurt aan Mensje van Keulen.

Mensje van Keulen begint deze avond met het boek 'Van Aap tot Zet'. Het is een ode aan het alfabet met voor elke letter een uniek gedicht. In elk gedicht staat een dier centraal. Bij iedere letter schreef ze enkele trefwoorden op die ze zeker zou gebruiken. Niet al deze woorden haalden echter de uiteindelijke versie.

Haar debuut was 'Bleekers zomer' (1972). Van Keulen had een verhalenbundel af, die een uitgeverij wilde uitgeven. Een tweede uitgeverij meldde zich ook. Omdat ze medelijden met deze uitgeverij had en hen ook iets wilde geven, schreef ze 'Bleekers zomer'. Dit boek werd eerder uitgegeven dan haar verhalenbundel.
Het hoofdpersonage – Willem Bleeker – gaat op avontuur en vertrekt uit zijn woonplaats. Helaas krijgt zijn avontuur geen happy end; hij keert namelijk terug naar huis. Van Keulen gunde hem een beter einde, maar het personage leidde haar naar een andere richting. Dat gebeurt haar wel vaker.

Van Keulen heeft ook verschillende non-fictie boeken geschreven, waaronder 'Olifanten op een web'. Hierin vertelt ze over haar jeugd en de impact van het overlijden van haar moeder. Laatstgenoemde was de reden waarom ze dit boek schreef. Normaal gebruikt ze notities voor ze aan een verhaal begint; deze keer niet. Ze had verschillende doelen met dit verhaal: het leven van haar moeder vertellen, afrekenen met "de man met de zeis" en afrekenen met haar vader en de vrouw voor wie hij haar moeder verliet.

Een leuke anekdote uit het boek gaat over verhalen vertellen. Als klein meisje vertelde ze al verhalen aan haar broertje en zus, wanneer ze alle drie weer eens vroeg naar bed waren gestuurd. Haar verhalen waren soms zo eng dat ze allemaal uit hun bed sprongen en naar beneden holden. En dan begon het hele naar bed gaan gewoon weer van voor af aan.

Na de pauze is het tijd voor het publiek om vragen te stellen. Van Keulen heeft het vaak in interviews over de moeilijkheid van het schrijversvak. Ze vertelt dat ze schrijven lastig vindt, maar als het lukt geeft het je een heerlijk gevoel. Als je eenmaal aan het schrijven bent, ben je er continu mee bezig. Niet alleen als je achter je schrijftafel zit, maar ook in het dagelijks leven. Op de meest vreemde momenten kun je inspiratie opdoen. En als je er echt voor gaat zitten, kan het voorkomen dat je helemaal niks op papier krijgt. Zoals ze haar beroep zelf omschrijft: "Schrijven is vervelend, maar ik kan me geen leven zonder schrijven voorstellen."

Mensje van Keulen eindigt deze avond op een bijzondere manier. Uit het boek 'Van Aap tot Zet' leest ze de letter T voor.

Het volgende Schrijverscafé van dit seizoen is op donderdag 21 november in Bibliotheekcafé de Verlichting, op de tweede etage van de bibliotheek in de Witte Dame aan de Emmasingel 22. Dan is auteur Tessa de Loo te gast.

Schrijverscafé met Ronald Giphart

Eens per maand organiseert de bibliotheek van Eindhoven het Schrijverscafé, waarin een bekende auteur centraal staat. Hiermee wil de bibliotheek het leesplezier van mensen bevorderen. Deze maand was het de beurt aan Ronald Giphart. 

Na een korte introductie stalde Ronald Giphart al zijn boeken uit, en vertelde over de eerste literaire lezing die hij als middelbare scholier bijwoonde. Remco Campert kwam zuchtend en steunend op met de mededeling dat hij wat fragmenten kwam voorlezen.

Hij vervolgde zijn verhaal over zijn middelbare schooltijd. Je had de populaire mensen en de sukkeltjes. Hij behoorde - samen met Jean-Marc van Tol en Bert Wagendorp - tot de laatste groep. Dit hield in dat zij door de school liepen en aandacht probeerden te krijgen van de knappe meisjes. Dat lukte ze uiteindelijk door de oprichting van de schoolkrant. En mede daardoor wilde hij schrijver worden.

Giphart vindt schrijven een heerlijk vak en hij vertelt er graag over. Ook leest hij met liefde (en met een zeer prettige vertelstem) fragmenten uit zijn boeken voor. Hij wil bij elke lezing even geconcentreerd voorlezen. Daarom laat hij zijn publiek de pagina kiezen die voorgelezen wordt. Vanavond beginnen we met een heftige scène uit zijn eerste boek 'Ik ook van jou'. Giphart heeft ervoor gekozen om in het begin van zijn debuut vrij snel met iets heftigs / schokkends te komen. Dat werd een ontmaagding op de 25e pagina. Het gebeurde niet vaak dat hij deze scène voorlas tijdens een lezing.

"Ideeën komen soms op als een flits in je leven", vertelt Giphart. Voor zijn nieuwste roman ('Harem', 2014) werd hij geprikkeld door een zinnetje over moderne harems. Daar zat een verhaal in. Op dat moment begint er van alles te spelen in zijn hoofd. Hij bedenkt scènes, schrijft deze op, werkt ze uit, bepaalt de lengte en volgorde van de hoofdstukken en heeft dan zijn boek schematisch al af. Als zijn redacteur ook enthousiast is, kan hij aan de slag. En doordat hij als auteur bepaalt hoe alles verloopt en wat hij met ideeën doet, voelt hij zich als God in een universum.

Na de pauze is het tijd voor het vragenvuur, waar gretig gebruik van wordt gemaakt en waarbij Giphart dwangmatig probeert de stickers van zijn boeken los te pulken. Giphart heeft geen favoriete auteurs. Nadat hij er zelf een werd, is de adoratie voor auteurs verdwenen. Jan Wolkers blijft wel zijn grote held. Hij herinnert zich nog goed hoe hij op Texel een lezing gaf, de laatste voor zijn vrouw beviel. In de pauze kreeg hij een telegram van Wolkers, waarin gevraagd werd of ze na afloop champagne kwamen drinken en aardbeientaartjes kwamen eten. Dat deden Giphart en zijn vrouw graag. Wolkers zag de zwangere buik van Gipharts vrouw en is daar de rest van de avond mee bezig geweest. Hij was onder de indruk.

In zijn romans gebruikt Giphart zelfverzonnen woorden ("Ik hoop ooit in de Van Dale terecht te komen") en sprekende namen. Zo is de naam Samarinde (uit 'Ik ook van jou') bedacht naar aanleiding van een landkaart die op de wc ging. Tijdens "de grote boodschap" bedacht hij deze. Met de Française Nadine gaat een van de hoofdpersonen uit 'Ik ook van jou' vreemd. Hij krijgt hier nadien spijt van.

Als afsluiting van deze bijzondere avond leest Giphart een fragment voor uit 'Ik omhels je met 1000 armen'. Dit boek is zeer speciaal voor hem, omdat het over zijn overleden moeder gaat. Het gedeelte over zijn moeder is geheel autobiografisch. Het deel over zijn vader juist niet. De vader uit het boek wordt beschreven als een getrouwde man die er op latere leeftijd achterkomt dat hij homoseksueel is en dan met een man gaat samenwonen. Gipharts vader heeft hier hartelijk om kunnen lachen.

Het volgende Schrijverscafé is op donderdag 20 juni in Bibliotheekcafé de Verlichting, op de tweede etage van de bibliotheek in de Witte Dame aan de Emmasingel 22. Dan is thrillerauteur Loes den Hollander te gast.